فقدان خاله‌جون پری

یادداشت مهمان، کورش علیانی، فعال فرهنگی: سال‌های اول انقلاب را به یاد بیاورید. سیاست همه‌جا بود. در تاکسی، اتوبوس، اداره، مدرسه، دانشگاه، مهمانی، و حتی سر سفرۀ ناهار جمعه. همه دربارۀ ایران و جهان حرف می‌زدند. همه می‌خواستند تکلیف امپریالیسم، سرمایه‌داری، کمونیسم، ناتو، اوپک، و آیندۀ بشریت را روشن کنند. همه برای همه و خصوصا برای تمام جهان پیام داشتند. بحث‌ها گاهی چنان بالا می‌گرفت که آدم فراموش می‌کرد برای ناهار خانوادگی جمعه دور هم جمع شده‌ایم، نه برای شرکت در اجلاس سران کشورهای غیرمتعهد.

بحث‌های چندین ساعته و فریادهای بلند و طولانی و تکان دادن سر و دست و برچسب زدن‌ها و پیچیده‌تر شدن هر آن بحث حاصل این بی‌قراری اجتماعی عجیب آن سال‌ها بود. …