فرهنگی
به گزارش خبرگزاری تسنیم، کودک پیش از آنکه نخستین بار وارد مدرسه شود، جهانی را با خود حمل میکند که هنوز برای بسیاری از پرسشهایش پاسخ قطعی پیدا نکرده است. جهان کودک، جهان احتمالهاست، جهانی که در آن یک چوب میتواند اسب باشد، یک کارتن میتواند خانه شود، ابر میتواند هرشکلی داشته باشد و یک سؤال ساده درباره باران، ساعتها ذهن او را بهخود مشغول کند. کودک هنوز میان دانستن و ندانستن دیوار محکمی نکشیده استف و برای او ندانستن، نه یک ضعف، بلکه دعوتی برای کشف کردن است، وهمچنین هنوز کسی به او نگفته است که کدام سؤال مهمتراست و کدام پرسشرا باید کنار گذاشت.
ورود به مدرسه فقط ورود به ساختمانی با کلاس و نیمکت و تخته نیست. کودک در نخستین روزهای مدرسه وارد نظمی میشود که پیش از او ساخته شده و انتظار میرود خود را با آن هماهنگ کند. ساعت مشخص، زنگ مشخص، جای مشخص، زمان مشخص برای حرف زدن، زمان مشخص برای سکوت، پاسخ درست، پاسخ غلط و سرانجام عددی که قرار است میزان یادگیری را نشان دهد. بنابراین کودک از همان روزهای نخست با جهانی مواجه میشود که بسیاری از قواعد آن از پیش تعیین شده است. …













