دانشمندانی که علوم زیستی را دگرگون کردند، اما نوبل نگرفتند

لاک استدلال خود را علیه امکانِ «خود-برده‌سازی» به سمت توماس هابز نشانه رفته است. هابز توسط معاصرانش به عنوان کسی شناخته می‌شد که تأکید می‌کرد شخص می‌تواند با قرارداد خود را به بردگی درآورد و پادشاه بر اتباع خود سلطه (dominium) دارد...دیوید آرمیتج در مقالهٔ سال ۲۰۰۴ خود با عنوان «جان لاک، کارولینا و دو رساله دربارهٔ حکومت» استدلال می‌کند که لاک درست همان زمانی که مشغول نگارش دو رساله دربارهٔ حکومت بود، در بازنگری قوانین اساسی کارولینا مشارکت داشت. بندِ «هر فردِ آزاد در کارولینا دارای قدرت و مرجعیت …

ژیژک در عین حال به یک محدودیت مهم هم اشاره می‌کند: فلسفه نباید برای نجات خود، به تولید پاسخ‌های کلی و قطعی پناه ببرد. او حتی از بخشی از جریان‌های فلسفی معاصر انتقاد می‌کند که مسائل بزرگ هستی‌شناختی را کنار گذاشته‌اند و همه‌چیز را به افق تاریخی و زبانی انسان محدود کرده‌اند. از نظر او، فلسفه زمانی دوباره زنده می‌شود که بتواند از این محدودیت عبور کند و بار دیگر پرسش‌های بزرگ درباره واقعیت، حقیقت، اخلاق و آزادی را جدی بگیرد.

در برخی جانداران از جمله برخی سمندرها اندام‌های از دست رفته همراه با استخوان، عضله، عصب و رگ‌های خونی بازسازی می‌شوند اما در بدن انسان پس از آسیبی شدید خبر از بازسازی به این شکل نیست.

فرانسیس هالزن با رصدخانه نوترینوی قطب جنوب برنده نوبل فیزیک شد

شرکت‌ها اغلب تلاش می‌کنند نوآوری را با اتکا به راهکاری ساده تقویت کنند: هر زمان که کارکنان چیزی خلاقانه تولید کنند، به آنها پاداش نقدی بدهید. این راهکار، مبتنی بر منطق و فرضیه‌ای روشن است. اگر به کارکنان پاداش بدهید، آنها سخت‌تر تلاش خواهند کرد تا ایده‌هایی بیشتر و حتی بهتر از قبل ارائه دهند.