به گزارش اقتصادنیوز، نهم آگوست ۲۰۰۷ در ظاهر روزی معمولی بود. بانک فرانسوی «بیانپی پاریبا» اعلام کرد سه صندوق سرمایهگذاری خود را که بخشی از وامهای مسکن آمریکایی را در خود داشتند، فعلاً نمیتواند ارزشگذاری کند و بازخرید سهم سرمایهگذاران را متوقف میکند، زیرا بازار آن اوراق، دیگر خریداری برای قیمتگذاری نداشت. چند روز بعد، صندوقهای کمّی بزرگ در والاستریت که استراتژیهای آنها ظاهراً ربطی به هم نداشت، همزمان با زیانهایی عجیب روبهرو شدند.
صدیقه نژادقربان در هفته نامه تجارت فردا (شماره 651) نوشت: هنوز یک سال تا بحران بزرگ مالی ۲۰۰۸ مانده بود، اما الگوی آن پیشاپیش نمایان شده بود: بهجای ارزانشدن داراییها، خریداران از بازار غیب میشدند. در دانشکدههای مالی دنیا، کمتر کسی بود که برای توضیح این صحنه آمادگی نظری داشته باشد. یکی از معدود کسانی که سالها قبلتر، آن را به زبان ریاضی و شهودی بیان کرده بود، استادی دانمارکی در دانشگاه نیویورک بود؛ «لسه هیه پدرسن». …












