لیلا رضایی: جواد زکی شمسآبادی ۱۵ آبانماه در فرهنگسرای نیاوران تهران روی صحنه میرود؛ اجرایی که به گفتهٔ این خواننده، با آمادهسازی ۲۴ قطعه و تلاش برای ایجاد تعادلی میان آثار خاطرهانگیز و تجربههای تازهٔ موسیقایی همراه خواهد بود. او در گفتوگو با لیلا رضایی، از اهمیت حفظ هویت آثار در اجرای زنده، نقش فناوری در کیفیت اجرا، مسئولیت هنرمند در برابر مخاطب و معیاری سخن میگوید که برای سنجش ماندگاری موسیقی در نظر دارد: عبور از محبوبیت مقطعی و راه یافتن به خاطرات و زندگی آدمها.
موسیقی؛ فراتر از بازتولید یک اثر
آقای زکی شمسآبادی، اجرای زنده فرصتی برای مواجههٔ مستقیم هنرمند با مخاطبانی است که ممکن است سالها با آثار او خاطره ساخته باشند. شما چه تفاوتی میان تجربهٔ موسیقی در استودیو و روی صحنه قائل هستید و در کنسرت پیشِ رو، مخاطب با چه تجربهای مواجه خواهد شد؟
برای من، موسیقی همواره چیزی فراتر از خواندن یک ترانه بوده است؛ راهی برای گفتوگو با دل آدمها، حتی زمانی که نمیتوانیم احساساتمان را با کلمات بیان کنیم. …












