نگاهی به کارنامه داریوش عیاری از «دختری با کفش‌های کتانی» تا «خانه پدری» | مجموعه رسانه ای صبا

برای دهه‌ها، نام مهران مدیری معادل یک برند بزرگ و خیابان خلوت‌کن برای طنزهای شبانه بود؛ همان‌طور که عطاران در آثار مناسبتی و رامبد جوان در تاک‌شوها می‌توانستند نوعی رفتار جمعی فراگیر در مقیاس کشور ایجاد کنند. رفتاری فراگیر که طی آن، خانواده‌های ایرانی در زمانی مشخص گرد جعبه جادو جمع می‌شدند تا با تماشای آثار مدیری که پر بود از تکیه‌کلام‌های خاص و هجو روابط انسانی، خستگی روزمرگی را به خنده بدل کنند.

آن کارسون شاعر، جستارنویس و پژوهش‌گر ادبیات کلاسیک یونان برندۀ نوبل ادبیات ۲۰۲۶ شد

کورش؛ از حافظه اسطوره‌ای ایران تا شکوه زنده صحنه

شهرام ناظری بار دیگر با اثری تازه به میدان می‌آید، درحالی که جوانان موسیقی را به شیوه دیگری کشف می‌کنند و اعتبار نام‌های بزرگ برای جلب توجه‌شان کافی نیست

امیر حسین قهرایی که بیشتر شهرتش را از ساخت برنامه های دوربین مخفی دارد و در این سال‌ها اخیر فیلم‌سینمایی همچون «بازیوو» را ساخت و در سال‌ها دورتر با مجموعه‌های «چاق و لاغر» و «علی کوچولو» در میان کودکان دهه‌ی ۶۰ شناخته شد، تاکید دارد: بچه‌ها به فانتزی و شادی نیاز دارند.

اردشیر محصص از جمله هنرمندانی بود که مسیر حرفه‌ای خود را نه از راه آموزش رسمی هنر، بلکه با پیوند میان رشته حقوق و علوم سیاسی و دنیای تصویرگری و کاریکاتور پیدا کرد و مسیری را رقم زد که سرانجامش خلق کاریکاتورها و تصویرسازی‌های متفاوت سیاسی و اجتماعی بود.