به گزارش خبرگزاری ایمنا، خاطره بعضی از سفرها با مزه‌های غذایی دلنشین در ذهن می‌ماند؛ با عطر نان تازه‌ای که در روستایی دورافتاده از تنور بیرون آمده، با غذایی که مادربزرگی در خانه‌ای قدیمی برای مهمانش پخته یا با طعم خوراکی محلی که در بازار شهری ناآشنا چشیده‌ایم. غذا می‌تواند آغاز یک آشنایی باشد؛ آشنایی با مردمی که تاریخ، اقلیم و سنت‌هایشان را در قابلمه‌ها و سفره‌های خود حفظ کرده‌اند.
ایران با تنوع اقلیمی و فرهنگی خود، گنجینه‌ای از طعم‌ها و خوراک‌های محلی دارد؛ از غذاهای سبزی‌محور گیلان و خوراک‌های دریایی جنوب تا بریانی اصفهان، کوفته تبریزی و غذاهای سنتی کرمانشاه. هرکدام از این خوراک‌ها، فراتر از یک وعده غذایی، نشانی از شیوه زندگی مردم، محصولات بومی و ذائقه‌ای است که در طول نسل‌ها شکل گرفته است.
فرا رسیدن روز جهانی غذا فرصتی برای توجه دوباره به این ظرفیت است؛ فرصتی برای اینکه غذا را نه‌فقط بخشی از پذیرایی از گردشگر، بلکه جاذبه‌ای مستقل برای سفر بدانیم.
وقتی غذا، خودش انگیزه سفر می‌شود …
