تاریخ تمدنی ایران، هرگز فصلی منفک از «حماسه» نبوده است؛ چنانکه گویی در رگهای این جغرافیا، بهجای خون، جوهری از جنس «ماندگاری» جریان دارد. آنچه امروز در ساحت سیاسی و اجتماعی ما تحت عنوان «دفاع مقدس سوم» تبلور یافته، فوران مجدد آن آتشفشان هویتی است که قرنها پیش در کلمات حکیم توس ریشه داشت.