فعال اصولگرا: ۸۰ میلیارد دلار در خانه‌های مردم را وارد تولید کنیم، اقتصاد جان می‌گیرد

خبرآنلاین/ فعال سیاسی اصولگرا می‌گوید در خانه‌های مردم ۸۰ میلیارد دلار پول وجود دارد که اگر مردم آن را وارد چرخه تولید کنند می‌تواند خون تازه‌ای به رگ‌های اقتصاد وارد کند. او صرفه‌جویی ۱۰ درصدی در همه امور را از دیگر راهکارها می‌داند و به زبان ساده می‌گوید یعنی اگر تا الان روزی ۱۰ لیوان چای می‌خوردیم آن را ۹ لیوان کنیم.

در شرایطی که مردم تحت فشار اقتصادی و معیشتی قرار دارند، پیدا کردن راه حلی برای عبور از این گردنه سخت به دغدغه ای بزرگ تبدیل شده است. هر کنشگر و ناظری از دریچه نگاه خود راهکاری بروی برون رفت از این شرایط می دهد. خبرگزاری خبرآنلاین در اینباره با سیدرضا اکرمی، عضو جامعه روحانیت مبارز به گفتگو نشسته است.

این فعال سیاسی اصولگرا می‌گوید در خانه‌های مردم ۸۰ میلیارد دلار پول وجود دارد که اگر مردم آن را وارد چرخه تولید کنند می‌تواند خون تازه‌ای به رگ‌های اقتصاد وارد کند.

او صرفه‌جویی ۱۰ درصدی در همه امور را از دیگر راهکارها می‌داند و به زبان ساده می‌گوید یعنی اگر تا الان روزی ۱۰ لیوان چای می‌خوردیم آن را ۹ لیوان کنیم.


این عضو جامعه روحانیت معتقد است برخی گرانی‌ها ناشی از سوءاستفاده‌ها و بی‌انصافی‌هایی است که او آن‌ها را حرام‌خواری عنوان می‌کند.

مشروح گفتگو با سیدرضا اکرمی را در ادامه بخوانید؛

* کشور در سال‌های اخیر شرایطی را از قبیل جنگ، تحریم، اعتراضات اجتماعی و فشارهای اقتصادی را تجربه کرده است. وضعیت کنونی کشور را چطور ارزیابی می‌کنید؟

ما در این ۴۷ سالی که از انقلاب اسلامی می‌گذرد واقعا فراز و نشیب‌های بسیار متعدد و گوناگون دیده‌ایم؛ چه در زمان جنگ هشت ساله تحمیلی یا در زمان تحریم‌های کذایی و یا همین جنگ اخیر ۱۲روزه که شش ماه از آن می‌گذرد. در هر مقطعی و در هر زمانی نوعا رفتار گوناگون چه از خودی دیدیم و چه از دشمن. بعد از این جنگ ۱۲روزه ما مردم را دیدیم که نسبت به نظام، نسبت به ایران، نسبت به انقلاب اسلامی و نسبت به رهبری بهترین حمایت و بیشترین حمایت را کردند، در عین حالی که نسبت به رفتار و کردار بعضی معترض بودند اما از نظام، از انقلاب، از تمامیت ارضی دفاع کردند و این برای ما جزو محکمات است که اگر کسی اعتراض دارد، اعتراضش نسبت به اصل نظام و اصل انقلاب، قانون اساسی و رهبری نباشد.

نکته دوم مربوط به داخل کشور است. خوشبختانه رئیس جمهوری داریم که با کمال تواضع و فروتنی می‌گوید بیایید کمک‌مان کنید، نظر و پیشنهاد دهید و ما هم اعتراض‌های‌تان را می‌شنویم و ما هم کمک‌تان می‌کنیم که مشکل حل شود.

وظیفه‌ هر ایرانی در شرایط فعلی این است که اگر راهکار سازنده و مؤثری دارد، برای حل مشکلات مردم، به‌ویژه مشکلات معیشتی، آن را پیشنهاد دهد. برخی معتقدند حدود ۸۰ میلیارد دلار سرمایه در خانه‌های مردم وجود دارد. می‌توان از مردم خواست این سرمایه را به جریان بیندازند. به‌ویژه در سال ۱۴۰۴ که رهبری آن را سال «سرمایه‌گذاری برای تولید» نام‌گذاری کرده‌اند.

اگر تا الان روزی ۱۰ لیوان چای می‌خوردیم از این به بعد ۹ لیوان بخوریم
مردم می‌توانند سرمایه‌گذاری کنند، کارخانه‌ها را راه بیندازند و برای جوانان شغل ایجاد کنند. این گردش سرمایه می‌تواند مانند جریان خون در بدن عمل کند. اقتصاد نیز نیازمند گردش مداوم است. نباید این جریان متوقف شود یا دچار رکود و فشار بی‌دلیل گردد. اگر مردم این سرمایه را وارد چرخه‌ تولید کنند، اشتغال ایجاد می‌شود و اقتصاد جان تازه‌ای می‌گیرد.

نکته‌ دیگری که آقای پزشکیان بر آن تأکید زیادی دارد، موضوع صرفه‌جویی است. او می‌گوید حداقل ۱۰ درصد صرفه‌جویی کنیم. این صرفه‌جویی باید در برق، گاز، آب، دارو، تلفن و سایر منابع باشد. نمی‌شود هر طور که می‌خواهیم مصرف کنیم و بعد بپرسیم چرا فلان کالا در بازار نیست. باید در مصرف خودمان تجدیدنظر کنیم. مثلا اگر روزی ۱۰ لیوان چای می‌خوریم، ۹ لیوان بخوریم. اگر در هر وعده‌ غذایی ۱۰ لقمه می‌خوریم، ۹ لقمه کافی است. همین یک لقمه کمتر، یعنی صرفه‌جویی. صرفه‌جویی هم توصیه‌ دینی است و هم نیاز امروز جامعه.

با ۱۰ درصد صرفه‌جویی در انرژی، روزی ۸۰۰ هزار بشکه نفت صرفه جویی می‌شود
این نگاه باید درباره‌ آب، برق و انرژی هم وجود داشته باشد. اگر فقط ۱۰ درصد در مصرف انرژی صرفه‌جویی کنیم، روزانه معادل ۸۰۰ هزار بشکه نفت صرفه‌جویی می‌شود. این عدد، عدد کوچکی نیست و تأثیر قابل‌توجهی دارد.

ما اکنون جمعیتی حدود ۹۰ میلیون نفر داریم و طبیعی است که مصرف بالایی داشته باشیم. در مقابل، تولید هم می‌تواند افزایش پیدا کند. البته به شرط آنکه همه دست به دست هم بدهیم. باید آستین بالا بزنیم، همت کنیم و مسئولیت‌پذیر باشیم.

در کنار مردم، دولت هم باید نقش خود را ایفا کند. هم حمایت لازم را انجام دهد و هم نظارت مؤثر داشته باشد. اگر این همراهی شکل بگیرد، می‌توان امیدوار بود که از این گردنه‌ دشوار عبور کنیم.

* چیزی که شما گفتید به مردم برمی‌گشت. حاکمیت چه کار باید بکند؟
خوشبختانه در شرایط فعلی، میان قوه‌ قضاییه، قوه‌ مقننه و قوه‌ مجریه اصطکاک و تنش جدی وجود ندارد. این موضوع را می‌توان در اخبار هم مشاهده کرد. آن‌ها به‌طور مستمر جلسه و نشست برگزار می‌کنند و در حال همکاری با یکدیگر هستند. این همراهی، جزو وظایف اصلی آن‌هاست، چون هر سه قوه در برابر کشور مسئولیت دارند.

بنابراین طبیعی است که باید در کنار هم باشند و به یکدیگر کمک کنند. از سوی دیگر، نقش مردم نیز بسیار مهم است. مردم باید این تصمیم‌ها، اقدامات و خدمات را بپذیرند و از آن‌ها حمایت کنند.

من هیچ‌گاه میان دولت، قوه‌ قضاییه، قوه‌ مقننه و مردم تفکیک قائل نیستم. از ابتدای انقلاب هم گفته می‌شد که انقلاب اسلامی سه رکن دارد. یک مکتب دارد که اسلام است. یک ولایت دارد که رهبری است. و یک ملت دارد که مردم‌اند. انقلاب بدون مردم معنا ندارد. همان‌طور که مردم بدون رهبری، ولایت و قانون هم نمی‌توانند مسیر درستی را طی کنند.

* گفتید بین قوا اصطکاکی وجود ندارد. اخیرا بعضی از نماینده‌ها طرح استیضاح یا سوال از رئیس جمهور را دارند در رسانه‌ها مطرح می‌کنند. در این مورد چه نظری دارید؟

این راه، همیشه راه درستی نیست. با توجه به تجربه‌ ۵ دوره حضور در مجلس، به این نتیجه رسیده‌ام که گره‌ای را که با دست می‌شود باز کرد، نباید به دندان یا چاقو سپرد. استیضاح معمولاً مشکل را حل نمی‌کند، به‌ویژه اگر دوباره رأی اعتماد داده شود. بهتر است با کمترین تنش، برای رفع ایرادها تلاش کنیم.

تجربه‌ ۴۷ ساله‌ انقلاب اسلامی نشان داده است که اقتصاد نباید صددرصد در اختیار دولت باشد. دولت کاسب و تاجر خوبی نیست. اقتصاد باید به تعاونی‌ها و بخش خصوصی سپرده شود. البته به شرط نظارت و کنترل. نه این‌که با کوچک‌ترین مشکل، ناگهان گفته شود روغن نیست یا برنج کمیاب شده است. واردات تا امروز چگونه انجام شده؟ در این‌جا انصاف اهمیت دارد.

در جامعه نوعی حرام‌خواری شکل گرفته است
امروز در جامعه نوعی بی‌انصافی و حرام‌خواری شکل گرفته است. حرام‌خواری یعنی کالایی را با یک قیمت بخریم و به بهانه‌ یک اتفاق، ناگهان دو یا سه برابر بفروشیم. این کار درست نیست. این انصاف نیست. انصاف یعنی آنچه برای خود می‌پسندیم، برای دیگران هم بپسندیم.

*برای بهبود معیشت مردم به نظرتان مجلس چه باید کند؟
مجلس باید تعداد جلسات و نشست‌های خود را افزایش دهد. نمایندگان باید صادقانه ذهن خود را از حاشیه‌ها دور کنند. هرچه در توان دارند، برای راهنمایی دولت به کار بگیرند و از آن حمایت کنند. در مقابل، دولت هم باید گوش شنوا داشته باشد و حرف منطقی را بپذیرد.

هر کسی که حرف حسابی دارد، باید شنیده شود. من خودم، به گواه خدا، زمانی که آقای پزشکیان رئیس‌جمهور بود، برای ایشان نامه نوشتم. در آن نامه پیشنهاد دادم اتاق فکر تشکیل دهند. اتاق فکری که فقط شنونده‌ حرف‌ها و پیشنهادهای مردم باشد. سپس آنچه مناسب و عملی است، انتخاب شود و به اجرا درآید

*به نظرتان تا الان مجلس این کار را کرده؟

من نگاه منفی ندارم. دولت حدود یک سال و اندی است که روی کار آمده و تا امروز نکته‌ منفی جدی نمی‌بینم. مجلس هم در این دوره، تا حد زیادی با آقای پزشکیان هماهنگ و همراه بوده است. تا اینجا، بین آن‌ها همکاری وجود داشته است.

*کدام یکی از طرح‌هایی که مجلس داده را فکر می‌کنید که برای بهبود وضعیت معیشت مردم بوده؟

باید بپذیریم که تا حدی وارث بدعملی‌های گذشته هستیم. در طول این ۴۷ سال، برخی درست عمل نکردند. در بعضی جاها کوتاهی شد و گاهی هم جفا صورت گرفت. در کنار این مسائل، تحریم‌های خارجی را هم داریم. تا زمانی که این تحریم‌ها و تهدیدها وجود دارد، شرایط امروز با هیچ دوره‌ای از گذشته قابل مقایسه نیست.

امروز جنگ، شکل ترکیبی به خود گرفته است. جنگ فقط نظامی نیست. جنگ رسانه‌ای، فرهنگی و اقتصادی است. حتی مدتی هم درگیری‌های مستقیم وجود داشت. بنابراین باید هوشیار باشیم. باید درست حرف بزنیم و حرف درست بزنیم. مهم‌تر از همه، باید از مردم کمک بخواهیم.

داروی نسخه‌ای که ارائه می‌شود باید در داروخانه وجود داشته باشد
باید صادقانه به مردم گفت که در شرایط جنگی زندگی می‌کنیم. درس‌ها، بحث‌ها و پیشنهادها باید دقیق و مسئولانه باشد. نسخه‌ای که ارائه می‌شود، باید دارویش در داروخانه وجود داشته باشد و اثر کند. نسخه‌های غیرواقعی مشکلی را حل نمی‌کند.

یکی از مشکلات ما این است که بین ایده‌آل و واقعیت تفاوت قائل نمی‌شویم. همه صداقت، امانت‌داری و صلابت می‌خواهیم. همه دوست داریم تعارف کنار گذاشته شود. اما واقعیت جامعه همیشه این‌گونه نیست. بعضی‌ها دنبال سوءاستفاده‌اند. برخی به حرام‌خواری رو می‌آورند. عده‌ای هم دنبال فتنه یا مزدوری برای بیگانه هستند. باید همه‌ این واقعیت‌ها را در نظر گرفت. در عین حال، نسخه‌ای نوشت که عملی، شدنی و متناسب با شرایط واقعی جامعه باشد.