در تراز لحظه‌های سرنوشت

فروپاشی‌ها ناگهانی رخ نمی‌دهند؛ از جایی آغاز می‌شوند که بی‌تفاوتی عادی می‌شود، حقیقت بی‌مدافع می‌ماند و مسئولیت‌ها به فردایی موهوم حواله داده می‌شود. آینده از دل اکنون زاده می‌شود؛ از تصمیم‌ها، سکوت‌ها و اقدام‌های همین لحظه‌ها.