مسی نه مثل مارادونا عاصی بود، نه مثل رونالدو مغرور، نه مثل پله شاد و آشکار. او بیشتر شبیه نسیمی بود که ناگهان میوزد، بیخبر، بیسر و صدا، اما همه چیز را عوض میکند. پله برای نسل قبل، تجسم غرور جهان جنوب بود. برای آمریکای لاتینی که میخواست فریاد بزند: ما هم میتوانیم. او در دورانی درخشید که جهان، تقسیمشده بود میان سفیدها و رنگینپوستها، میان اروپا و مستعمرات سابق.