تکواندوی ایران در قهرمانی آسیا، تصویری دوگانه و متناقض از خودش به نمایش گذاشت؛ یک سمتِ ماجرا تیم پسرانی بود که حتی بدون حضور سرمربی اصلی روی نیمکت، با اقتدار جنگیدند، مدال گرفتند و امید ساختند و سمت دیگر، تیم دخترانی که دوباره در گرداب تکرار، سردرگمی و وابستگی به یک ستاره گرفتار شدند.