در اواخر دههی ۶۰ میلادی، در حومهی بارسلونا، ساختمانی متروکه از یک کارخانهی سیمان وجود داشت؛ سازهای فرسوده، سرد و بیجان. اما چشم تیزبین ریکاردو بوفیل، در اواخر دههی ۶۰ میلادی، در حومهی بارسلونا، ساختمانی متروکه از یک کارخانهی سیمان وجود داشت؛ سازهای فرسوده، سرد و بیجان. اما چشم تیزبین ریکاردو بوفیل، معمار برجستهی اسپانیایی، در دل این ویرانه چیزی متفاوت دید.