وقتی کشوری وارد جنگ میشود، نخستین و محسوسترین تغییری که در ساختار حکمرانی آن رخ میدهد، چرخش عظیم مخارج دولت از حوزههای معمول و غیرنظامی به سوی مخارج نظامی است؛ فرآیندی که در آن دولت ناگهان بخش بزرگی از بودجهای را که پیشتر صرف آموزش، بهداشت، زیرساختهای عمومی، رفاه اجتماعی و خدمات شهری میکرد، به سمت تولید و خرید تسلیحات، تامین لجستیک نیروهای مسلح، پرداخت حقوق سربازان و فرماندهان، احداث استحکامات دفاعی و ترمیم خسارات ناشی از حملات دشمن هدایت میکند و این چرخش که اغلب با سرعتی سرسامآور و بدون …