
کریم صادقزاده تبریزی در گفتوگو با خبرنگار ایلنا، با بیان اینکه یکی از عمیقترین دردهای جامعه کارگری تضعیف یا فقدان تشکلهای فعال و موثر است، اظهار داشت: در همه اقتصادهای توسعهیافته، تشکلها نقش تنظیمگر روابط کار، حافظ حقوق نیروی کار و شریک اجتماعی دولت در سیاستگذاری را بر عهده دارند؛ اما وقتی کارگران امکان سازمانیافتگی موثر و قدرت چانهزنی واقعی نداشته باشند، ما شاهد کاهش امنیت شغلی، گسترش قراردادهای موقت، افزایش اخراجهای خاموش و تضعیف استانداردهای کار خواهیم بود.
وی با تأکید بر اینکه در سایه تداوم چنین رویکردی، جامعه کارگری ایران در سالهای اخیر هزینه سنگینی را بابت نبود این توازن پرداخته است، تصریح کرد: نمونه آشکار این موضوع را همواره در فرآیند تعیین دستمزد میبینیم. در این میان، تنها کمیته دستمزد کارگری خانه کارگر است که در تمام این سالها بر اساس واقعیات جامعه به ارائه پیشنهاد در زمینه دستمزد، آنهم با دلایل و مستندات قابل پذیرش میپردازد.
دبیر اجرایی خانه کارگر آذربایجان شرقی با بیان اینکه امروز مسئله اصلی کارگران و بازنشستگان کشور صرفاً اقتصادی نیست، افزود: اکنون «اعتماد اجتماعی» و «احساس عدالت» به موضوعات مهمی برای این قشر تبدیل شده است. وقتی کارگر احساس کند سهم او از رشد اقتصادی ناچیز است، امنیت شغلی ندارد، آینده فرزندانش مبهم است و مهمتر از همه، صدایش در فرآیند تصمیمگیری شنیده نمیشود، ناامیدی جای امید را میگیرد و این برای هیچ جامعهای نشانه خوبی نیست.
صادقزاده تبریزی اصلاح وضعیت نیروی کار را نیازمند تغییر نگاه ساختاری دانست و خاطرنشان کرد: مهار تورم، حمایت واقعی از تولید، اصلاح نظام دستمزد، به رسمیت شناختن تشکلهای کارگری و مشارکت دادن نمایندگان کارگران در تصمیمسازیهای اقتصادی، بخشی از تغییر این نگاه است. قطعاً هر سیاست کوتاهمدتی تنها صورتمسئله را پاک کرده و فشارها را به آینده منتقل میکند.
منبع : ایلنا
















































