
به گزارش ایلنا، تقابل دوستانه انگلیس و اروگوئه در ومبلی، به جای یک مسابقه تدارکاتی جذاب، بیشتر شبیه به یک نبرد تاکتیکی و محتاطانه بود که تا دقایق پایانی گره آن باز نشد.
نیمه اول؛ احتیاط، مصدومیت و دیگر هیچ
نیمه نخست این دیدار چنگی به دل نزد. بازی محتاطانه دو تیم و تمرکز بر کارهای دفاعی، باعث شد تا موقعیتهای گلزنی به حداقل برسد. انگلیس مالکیت توپ را در اختیار داشت، اما در خلق موقعیتهای خطرناک ناکام بود. مصدومیت نونی مادوئکه و خروج او از زمین در دقیقه ۳۸، کام توخل و هواداران انگلیس را تلختر کرد. اروگوئه هم که با دفاعی منسجم و چشم دوختن به ضدحملات بازی میکرد، به جز چند شوت از راه دور توسط کانوپیو، خطر جدی روی دروازه ترافورد ایجاد نکرد.
نیمه دوم؛ تعویضهای طلایی و انفجار ومبلی
با آغاز نیمه دوم، توخل دست به تغییرات گستردهای زد تا بلکه گره بازی را باز کند. ورود کول پالمر، دومینیک کالورت-لوین و در نهایت بن وایت، نشان از عزم جدی انگلیس برای پیروزی داشت. این تغییرات در نهایت نتیجه داد. در دقیقه ۸۱، پس از ارسال کرنر توسط پالمر و یک رفت و برگشت در محوطه جریمه، بن وایت که به تازگی و با استقبالی سرد (و حتی هو شدن از سوی برخی هواداران) وارد زمین شده بود، در دهانه دروازه جایگیری کرد و با یک ضربه دقیق، قفل دروازه موسلرا را شکست تا اولین گل ملی خود را به ثمر برساند.
شوک در وقتهای تلفشده؛ والورده ناجی اروگوئه شد
در حالی که انگلیس خود را برای یک پیروزی شیرین آماده میکرد، درام در وقتهای تلفشده رقم خورد. در دقیقه ۹۰+۳، برخورد بن وایت (زننده گل انگلیس) با ماتیاس وینیا در محوطه جریمه، پس از بررسی طولانی و پرالتهاب VAR، منجر به اعلام پنالتی برای اروگوئه شد. فدریکو والورده، کاپیتان و ستاره خط میانی رئال مادرید، با خونسردی تمام پشت ضربه ایستاد و برخلاف جهت حرکت ترافورد، توپ را به کنج دروازه فرستاد تا کار به تساوی کشیده شود.
این تساوی، زنگ خطری برای انگلیس پیش از جام جهانی بود. شاگردان توخل در خلق موقعیت و کنترل بازی در دقایق پایانی دچار مشکل بودند. از سوی دیگر، اروگوئه با نمایشی جنگنده و استفاده از فرصتها، نشان داد که حریفی سرسخت برای هر تیمی خواهد بود.
منبع : ایلنا
















































