
به گزارش ایلنا، تیم ملی پرتغال پس از قهرمانی در لیگ ملتهای اروپا در ژوئن گذشته با شکست دادن اسپانیا در ضربات پنالتی فینال، مسابقات انتخابی جام جهانی را با دو نیمه متفاوت تجربه کرد. سه مسابقه اول، بینقص و فوقالعاده با سه بازی بعدی همراه شد که حاوی لغزشها و بیثباتیهای بسیار زیادی بود؛ اتفاقی که روبرتو مارتینز سرمربی تیم و هواداران ترجیح میدادند هرگز رخ ندهد.
یک تساوی ۲-۲ خانگی مقابل مجارستان و به دنبال آن شکست ۲ بر صفر در ایرلند، که در جریان آن کریستیانو رونالدو از زمین مسابقه اخراج شد، بیم آن را ایجاد کرد که تلاش برای صعود دوباره پیچیده شود. با این حال، تمام شک و تردیدها با پیروزی پرگل و قاطع ۹ بر ۱ مقابل ارمنستان در آخرین بازی پرتغال از بین رفت و آنها از خط پایان عبور کردند.

چه انتظاراتی باید داشت؟
به رغم مشکلاتی که در مراحل پایانی مسابقات انتخابی پدیدار شد، پرتغال با جاهطلبیهای بسیار بالایی پا به آمریکای شمالی میگذارد. قهرمانی در جام جهانی به هیچ وجه یک هدف غیرواقعی برای آنها نیست.
پرتغالیها در کمترین حالت ممکن به دنبال بهبود بهترین عناوین خود در تاریخ جام جهانی هستند؛ آنها پیش از این در سالهای ۱۹۶۶ و ۲۰۰۶ به مرحله نیمهنهایی رسیده بودند. راهیابی به اولین فینال تاریخ جام جهانی برای پرتغال و شاید حتی فتح آن، اکنون یک هدف کاملاً واقعی و جدی است.
در طول دهه گذشته، پرتغال خود را به عنوان یک مدعی معتبر در عرصه بینالمللی معرفی کرده و سه جام معتبر را به دست آورده است؛ ابتدا در یورو ۲۰۱۶ و سپس در لیگ ملتهای اروپا در سالهای ۲۰۱۹ و ۲۰۲۵. ترکیب آنها استعدادهای جوان و هیجانانگیز را با ستارههای کلاس جهانی و باتجربههای کهنهکار که به دنبال افتخار نهایی برای تاجگذاری در دوران حرفهای خود هستند، پیوند داده است.

نفر اول نیمکت
روبرتو مارتینز با انگیزههای شخصی بسیار بالایی هدایت پرتغال را در این تورنمنت بر عهده دارد.
مارتینز پس از مربیگری در تیمهای سوانسی سیتی، ویگان اتلتیک و اورتون، شش سال را روی نیمکت تیم ملی بلژیک سپری کرد، هرچند دوران حضور او تا حدودی با تجربهای تلخ و شیرین همراه بود. او از یک سو به توسعه و پرورش نسل اصطلاحاً «طلایی» بلژیک با حضور ستارههایی چون ادن هازارد، کوین دیبروینه، روملو لوکاکو و تیبو کورتوا کمک کرد؛ اما از سوی دیگر، نتایج کمتر از حد انتظارات بود و به همین دلیل او اکنون به دنبال اثبات این است که توانایی قهرمان شدن در رده ملی را دارد.
مارتینز در ژانویه ۲۰۲۳ هدایت پرتغال را بر عهده گرفت و جانشین فرناندو سانتوس شد. دوران حضور او با حذف در مرحله یکچهارم نهایی یورو ۲۰۲۴ پس از ارائه یک سری نمایشهای نهچندان مقتدرانه آغاز شد. او اگرچه با به ارمغان آوردن جام قهرمانی لیگ ملتهای اروپا به مسیر موفقیت بازگشت، اما ارزیابی اصلی درباره عملکرد او بر اساس اتفاقات تابستان امسال خواهد بود.

ارزشمندترین بازیکن
وقتی صحبت از پرتغال میشود، ناخودآگاه یک نام به ذهن خطور میکند: کریستیانو رونالدو. این ششمین حضور در جام جهانی - و به احتمال قریب به یقین آخرین حضور - برای برنده پنج توپ طلا خواهد بود؛ فوقستارهای که حتی پس از عبور از مرز ۴۰ سالگی، همچنان با جدیتی خیرهکننده برای النصر گلزنی میکند و همزمان هدف شگفتانگیز رسیدن به ۱۰۰۰ گل دوران حرفهای خود را دنبال مینماید.
رونالدو پیش از این توضیح داده بود: «قهرمانی در جام جهانی یک وسواس فکری نیست و جایگاه من را در تاریخ فوتبال تغییر نخواهد داد.» هیچ شکی وجود ندارد که بالا بردن باارزشترین جام دنیای ورزش، اهمیت ویژهای برای بهترین گلزن تاریخ و دارای بیشترین بازی ملی در پرتغال خواهد داشت. این تنها افتخار بزرگی است که در ویترین افتخارات او خالی است و او را در کنار رقیب دیرینهاش، لیونل مسی، به عنوان فاتح جام جهانی قرار میدهد.
رونالدو در مسابقات انتخابی پنج گل به ثمر رساند و پس از اینکه فیفا دو بازی از محرومیت سه جلسهای او را که به دلیل کارت قرمز مقابل ایرلند دریافت کرده بود، تعلیق کرد، میتواند از همان ابتدای کار با آمادگی کامل به میدان برود.

بازیکنی که باید زیر نظر داشت
پرتغال با ترکیبی روانه جام جهانی میشود که بخش عمده آن را بازیکنان در اوج آمادگی تشکیل میدهند، در حالی که استعدادهای جوانتر آنها از قبل به نامهایی شناختهشده در فوتبال اروپا تبدیل شدهاند. در میان آنها، ژائو نوز به عنوان بازیکنی متمایز است که کاملاً آماده به جا گذاشتن یک درخشش قطعی در سطح جهانی است.
فصل ۲۵-۲۰۲۴ شاهد تثبیت این هافبک در میان نخبگان اروپا بود، چرا که او نقشی کلیدی در مسیر پاری سن ژرمن برای کسب چهار جام، از جمله اولین قهرمانی تاریخ این باشگاه در لیگ قهرمانان اروپا ایفا کرد. مبلغ ۶۰ میلیون یورویی که پیاسجی به بنفیکا برای در اختیار گرفتن نوز پرداخت کرد، از همین حالا کاملاً منطقی به نظر میرسد. ارزش بازار او به رغم فصل ۲۶-۲۰۲۵ که با مصدومیتهای پیاپی دچار وقفه شد، تقریباً دو برابر شده است.
شراکت او در خط میانی با ویتینیا و برونو فرناندز میتواند به یکی از بزرگترین نقاط قوت پرتغال تبدیل شود و خلاقیت و کنترل بالایی را پشت سر رونالدو و خط حمله تیم ایجاد کند.
منبع : ایلنا
















































