
به گزارش ایلنا، با وجود اینکه آرسنال در همان دقایق ابتدایی مسابقه توسط کای هاورتز به گل اول دست یافت، اما پاریسنژرمن به سرعت کنترل بازی را در دست گرفت و در بازههای زمانی طولانی، جریان مسابقه را کنترل و دیکته کرد. ویتینیا در قلب مدیریت بازی حضور داشت؛ او به طور مداوم در میانه زمین خود را در موقعیت پاس قرار میداد و به پیاسجی کمک میکرد تا مالکیت توپ را تحت فشار حریف به گردش درآورد.
با جا افتادن پاریسنژرمن در ریتم مسابقه، جریان بازی بیش از پیش در خط هافبک دنبال شد و ویتینیا به عنوان حلقه اتصال اصلی میان خط دفاع و حمله عمل کرد. تحرکات و پاسهای این بازیکن به پاریسیها اجازه داد تا فشار را در نیمه زمین آرسنال حفظ کنند و مانع از آن شوند که تیم انگلیسی پس از گل زودهنگام خود، تکاپوی هجومی مداومی را شکل دهد.

در حالی که پاریسنژرمن بیشتر مالکیت توپ و میدان را بر عهده داشت، نقش ویتینیا بیش از آنکه در صحنههای برجسته خلاصه شود، به دلیل ثبات و تداوم بازیاش به چشم آمد. او تمپوی مسابقه را ثابت نگه داشت، پیشروی تمیز توپ از مرکز زمین را تضمین و به پیاسجی کمک کرد تا از نظر ساختاری کاملاً بر بازی مسلط بماند، حتی در شرایطی که آرسنال به عقب برگشته و در زمین خودی خیمه زده بود.
در فینالی که پس از تساوی ۱-۱ در وقتهای قانونی و اضافه کارش به ضربات پنالتی کشیده شد، کنترل بازی در خط میانی توسط ویتینیا آنقدر تعیینکننده بود که عنوان بهترین بازیکن زمین را برای او به ارمغان بیاورد؛ دستاوردی که به خوبی منعکسکننده تأثیرگذاری بالای او در تسلط همهجانبه پاریسنژرمن بر این مسابقه بزرگ است.
منبع : ایلنا
















































