آقای دکتر! تیغ جراحی به «دستمزد» که رسید، کُند شد؟

به گزارش خبرنگار ایلنا، ​در روزهایی که عقربه‌های تورم با شتابی سرسام‌آور از توان معیشتی طبقه کارگر پیشی گرفته‌اند، «دستمزد» به مثابه بیماری محتضر است که دیگر با مُسکن‌های موقت و وعده‌های بی پشتوانه التیام نمی‌یابد. شکاف عمیق و پرنشدنی میان نرخ سبد معیشت واقعی و دستمزد مصوب، سفره کارگران را به پایین‌ترین سطح تاریخی خود رسانده است. در حالی که دولت با شعار اصلاحات اقتصادی و واقعی‌سازی قیمت‌ها، تیغ جراحی را بر تن یارانه‌های انرژی و ارز ترجیحی کشیده است، این پرسش اساسی مطرح می‌شود: چرا این جراحی اقتصادی تنها بر ستون هزینه‌ها اعمال می‌شود و نوبت به درآمد که می‌رسد، دست و دل دولتمردان می‌لرزد؟ آیا قرار است هزینه جراحی‌های کلان اقتصادی تنها از جیب خالی کارگران پرداخت شود؟

امروز دیگر بحث بر سر درصد و ریال نیست؛ بحث بر سر بقاست و دستمزدی که نیازمند یک احیای فوری و حیاتی است. 

​ناصر چمنی، فعال کارگری، در گفتگو با خبرنگار ایلنا، با اشاره به اقدامات اقتصادی اخیر دولت و تأثیر آن بر زندگی کارگران اظهار داشت: پیش از هر چیز باید اقدامات دولت را بدون در نظر گرفتن حواشی بررسی کرد. اخیراً صحبت‌هایی از آقای پزشکیان منتشر شد که ایشان به صراحت اعلام کردند کسی جرأت گران کردن بنزین را نداشت اما من این کار را انجام دادم. فارغ از نقد یا تایید این عملکرد، نکته حائز اهمیت این است که این سخنان نشان‌دهنده رویکرد رئیس دولت مبنی بر انجام اقداماتی است که به زعم ایشان برای کشور ضروری بوده است. 

​وی افزود: رئیس‌جمهور همچنین در بحبوحه بحران‌های مختلف، بر لزوم حذف ارز ترجیحی تأکید کردند و این اقدام را عملیاتی نمودند. وقتی دولت جسارت انجام چنین جراحی‌هایی را در اقتصاد دارد و استدلال می‌کند که ارز ترجیحی به هدف اصابت نمی‌کرد و رانت‌زا بود، اکنون جامعه کارگری نیز انتظار دارد با همین منطق به مسئله دستمزد نگاه شود. 

​این فعال کارگری با بیان اینکه دیگر بهانه‌ای برای‌ عدم افزایش واقعی دستمزد وجود ندارد، گفت: دولت با این استدلال که ارز ترجیحی حذف شده و بنزین گران شده است، عملاً تورم سنگینی را به سفره‌های کارگران تحمیل کرده است. بنابراین، اکنون زمان آن فرا رسیده که دستمزد نیز متناسب با این تغییرات افزایش یابد. نمی‌توان گفت که جراحی در قیمت‌ها ممکن است اما در دستمزدها غیرممکن. 

​چمنی با استفاده از یک تشبیه پزشکی تصریح کرد: وضعیت فعلی دستمزد نیازمند «عمل قلب باز» است. همان‌طور که تخصص آقای پزشکیان در حوزه قلب و عروق است، باید بدانند که شریان‌های حیاتی معیشت کارگران به دلیل تورم سنگینِ امسال مسدود شده است. تمام راه‌های تنفسی معیشت جامعه کارگری بسته شده و دیگر ترمیم‌های جزئی پاسخگو نیست؛ دستمزد باید زیر تیغ جراحی باز برود تا زنده بماند. 

​وی در ادامه خاطرنشان کرد: در گذشته دولت‌ها مدعی بودند که برای حمایت از اقشار ضعیف و جلوگیری از فشار بر جامعه، ارز ترجیحی و یارانه‌ای اختصاص می‌دهند و به همین بهانه جلوی افزایش واقعی دستمزد را می‌گرفتند اما اکنون که آن سیاست‌ها کنار گذاشته شده و چتر حمایتی ارز ترجیحی برچیده شده است، دیگر هیچ توجیهی برای سرکوب مزدی وجود ندارد. 

​این فعال کارگری با تأکید بر لزوم به‌روزرسانی دستمزد بر اساس تورم اقلام خوراکی گفت: اسفند سال گذشته نرخ افزایش دستمزد مصوب شد اما جهش قیمت دلار، طلا و نرخ تورم در ماه‌های اخیر، تمام معادلات را برهم زده است. دستمزد باید بر اساس معیارهای واقعی اقتصاد تعیین شود. 

​چمنی در پایان با انتقاد از شیوه تعیین دستمزد سالانه پیشنهاد داد: با توجه به شرایط اقتصادی، دستمزد باید در شورای عالی کار به صورت «شناور» تعیین شود. ضروری است که هر سه ماه یک‌بار، متناسب با تورم و کاهش قدرت خرید، دستمزدها بازنگری شوند. امروز گوشت، مرغ و ماهی به کالاهای لوکس تبدیل شده‌اند و کارگران حتی در تامین نان، پنیر و تخم‌مرغ نیز با مشکل مواجه‌اند. باید گفت، دولت دیگر دِینی بر گردن کارگران ندارد، بلکه این کارگران هستند که بار تصمیمات دولت را به دوش می‌کشند و اکنون نوبت دولت است که حق واقعی آنان را بپردازد.