در تاریخ اندیشه سیاسی شیعه کمتر متنی به اندازه «تنبیهالأمه و تنزیهالملّه» اثر آیتالله میرزا محمدحسین نائینی نقشی بنیادین داشته است. هرچند علمایی چون آخوند خراسانی و ملا عبدالله مازندرانی از حامیان اصلی مشروطه بودند اما بنیانگذاری فقه سیاسی نوین یا همان «فقهالمشروطه» در واقع با اندیشه و قلم نائینی شکل گرفت.