در سالهای اخیر، واژههایی مانند «اخبار جعلی»، «تئوری توطئه» و «محتوای گمراهکننده» آنقدر تکرار شدهاند که دیگر به بخشی طبیعی از زندگی روزمرهمان شدهاند؛ درست همانقدر عادی که چککردن گوشی یا گذشتن از کنار یک بیلبورد تبلیغاتی. اما پشت این عادیسازی، یک بحران آرام و عمیق در جریان است: بحرانی معرفتی که آرامآرام ستونهای جامعهٔ دموکراتیک را سست میکند.