مدرسه شجره طیبه میناب هنوز بوی دفترهای خاکگرفته و کیفهای نیمهسوخته را میدهد. هنوز دیوارهای فروریخته مدرسه، صدای ماکان و کودکانی را در خود جای داده که محال است از حافظه مردم ایران پاک شود. دانشآموزانی که صبح نهم اسفندماه، با آرزوی ساختن آیندهای روشن پشت نیمکتهایشان نشسته بودند؛ اما موشکهای تاماهاک آمریکایی، پیش از آنکه زنگ آخر به صدا درآید، همه چیز را خاموش کردند. بااینحال، صدای میناب زیر آوار دفن نشد و واکنشهای گسترده بینالمللی به این جنایت نشان داد که یک دنیا نسبت به آن بیتفاوت …