در نگاه اول، بستر فراهم است تا با چند شاهکار روبهرو شویم. به هر حال، دنیای مارول مملو از قهرمانانی بوده که پیشینهی تراژیک، هویتهای دوگانه و درگیریهای درونی دارند؛ عناصری که با فضای انیمهای سازگار به نظر میرسند. از سوی دیگر، ساختار انیمه میتواند چیزی را به مارول اضافه میکند که اغلب در نسخههای غربی غایب است: تمرکز بیشتر بر روان شخصیت و روایتهایی که از فرمولهای جوابپسدادهی هالیوودی پیروی نمیکنند. با این تفاصیل، یک انیمه مارولی باید فوقالعاده باشد، اینطور نیست؟ متاسفانه خیر.