بت‌شکنی ایرانیان

به گزارش خبرگزاری مهر، آگاه نوشت: بَعل نام یکی از خدایان صهیونیست‌های کابالیست است که کودکان غیریهودی یا گوییم را به پای او قربانی می‌کردند؛ جفری اپستین، ابلیس انسان‌نما و صهیونیست که طی ماه‌های اخیر کوس رسوایی او و سیاستمداران و صاحب‌منصبان غربی، دنیا را درنوریده، به نام بعل و مناسک مرتبط با این گونه شیطانی بسیار علاقه‌مند بود و حتی نام کاربری خود در شبکه‌های اجتماعی را نیز بعل نهاده بود.

یکی از جلوه‌های پرشکوه و ویژه راهپیمایی یوم‌الله ۲۲ بهمن امسال، آتش زدن مجسمه بعل در تهران بود. این اقدام راهپیمایان ایرانی بازتاب وسیعی در سطح جهان و میان کاربران شبکه‌های اجتماعی داشت و بسیاری از مردم و نخبگان جهان، ایرانیان را به سبب آتش زدن مجسمه و بت بعل و انجام این اقدام نمادین ضدابلیسی و ضدصهیونیستی ستودند.

تصاویر و فیلم‌های به آتش کشیدن بت بعل به طور پرحجم و گسترده‌ای در شبکه‌های اجتماعی خارجی‌ها بازنشر شده است. فعالان شبکه‌های اجتماعی جهانی از مردم عادی تا نخبگان، به‌واسطه به آتش کشیدن بعل، ایرانیان را سرآمدان و طلایه‌داران یکتاپرستی و ستیز با نمادهای مشرکانه و شیطانی در دنیا دانستند. بسیاری از فعالان فضای مجازی با استقبال از به آتش کشیده شدن مجسمه بعل در مراسم راهپیمایی سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی ایران، آن را پیامی از سوی یکتاپرستان ایرانی به صهیونیست‌ها و حامیانشان توصیف کردند. برخی کاربران خارجی سوزاندن این مجسمه را نماد مخالفت و دشمنی ایرانی‌ها با صهیونیسم و فرقه‌های شیطانی عنوان کرده و این اقدام را شایسته تحسین دانستند. آنها این مجسمه را معبود سیاستمداران و افراد برجسته‌ای همچون اپستین دانستند که از صهیونیست‌ها با وجود اقدامات ضد انسانی‌شان علیه مردم فلسطین حمایت می‌کنند.

یکی از کاربران انگلیسی زبان با نمایش تصویر مجسمه بعل نوشت: پیام تهران بلند و واضح است؛ جنگ علیه شیطان‌پرستی. دیگری نوشت: آتش زدن بعل نشان می‌دهد که ایرانیان هرگز در کنار شیطان نمی‌ایستند. یکی دیگر از کاربران نوشت: همه کشورها باید به یاد کودکان، قربانیان اپستین، از الگوی ایرانی‌ها در آتش زدن بعل پیروی کنند!

یکی دیگر از کاربران انگلیسی زبان نوشت: آتش زدن بعل توسط ایرانیان، یک عمل نمادین قدرتمند است. استفاده از بعل، که از نظر تاریخی با اسرائیل باستان مرتبط است و اکنون در روایت‌های مدرن با شیطان‌پرستی یا فساد مرتبط است، در یک سالگرد انقلابی ضداستکباری، یک پیام سیاسی و فرهنگی بسیار واضح ارسال می‌کند. این نشان می‌دهد که چگونه اعتراضات و تظاهرات عمومی در ایران فقط مربوط به سیاست نیست؛ آنها با نمادهای مذهبی و تاریخی برای تقویت پیام، آمیخته شده‌اند. دیگر کاربر خارجی نوشت: در سالگرد انقلاب اسلامی، معترضان در تهران مجسمه بعل را آتش زدند و این لحظه را به نمادی قدرتمند از ایدئولوژی، تاریخ و مقاومت تبدیل کردند. این پیام، رسا و غیرقابل انکار بود.

بعل و بعل‌پرستان
اما پس از پرداختن به واکنش مثبت و ستایش‌آمیز جهانیان به اقدام مردم انقلابی ایران در آتش زدن مجسمه شیطان‌گونه و صهیونیستی - کابالیستی بعل، مطلوب است اندکی در باب این نماد شیطانی و پرونده اپستین روشنگری کنیم. جدای از همه ابعاد پرونده اپستین، که بررسی آنها محتاج صدها مقاله و ده‌ها کتاب است، در روزهای اخیر سندی منتشر شده که نشان می‌دهد یکی از حساب‌های بانکی اصلی اپستین که به عنوان پوشش یک سرمایه‌دار و سرمایه‌گذار مشهور هم بود، بعل (Baal) نام دارد. طبق نظر بسیاری از دانشمندان کتاب مقدس و اساطیر کهن، بعل نام شماری از خدایان با صورت گوساله و پیکر انسانی است که قدیمی‌ترین پرستندگان آن در منطقه فنیقیه در غرب آسیا بودند، اما پرستش آن قبل و بعد از ظهور ادیان ابراهیمی در نقاط مختلف غرب آسیا و آسیای صغیر رواج داشت. شاخص‌ترین خدایان بعل، اهریمنی به نام مولوخ یا مولک بود که گوساله معروف سامری در عهد عتیق، به احتمال قوی نمادی از او بوده است که در میان عبرانیان به نام رمفان شناخته می‌شد. مولوخ به دو صورت گاو شاخدار و بالدار و همچنین جغد در آثار تمدن فنیقی ثبت شده است.

پرستندگان مولوخ، مجسمه عظیم او را می‌ساختند و مشهورترین آیین تقدیم به مولوخ، قربانی و تقدیم نوزاد به او بود. به این مفهوم که در زیر این مجسمه و درون پیکره خالی او، آتشی بزرگ می‌افروختند، تا زمانی که کل مجسمه از گداختگی به صورت سرخ درمی‌آمد. بعد کودک نوزاد بی‌گناه را در دستان مجسمه می‌گذاشتند تا جزغاله شود و بوی گوشت آن به مشام مولوخ برسد! امروزه دیگر تردیدی نیست که مولوخ، به مانند خدایان مصر باستان از قبیل آمون و رع، جن‌هایی بودند که در زمان پیوستگی عوالم، به‌واسطه قدرت‌هایی که داشتند مردمان را به پرستش خود وا می‌داشتند و مشخصه آنها نیز، علاقه شدید به قربانی انسانی، گوشت سوخته انسان و خون انسان بوده است.

طبق روایت عهد عتیق و تایید قرآن کریم، خداوند به واسطه نافرمانی‌ها و بهانه‌گیری‌های مستمر بنی‌اسرائیل در اجرای فرامین الهی، ورود به سرزمین مقدس را تا ۴۰ سال بر آنان ممنوع می‌کند و سرگردانی آنها در بیابان وادی تیه آغاز می‌شود. یکی از بزرگ‌ترین گناهان بنی‌اسرائیل که خشم الهی را برانگیخت، گرد آمدن این قوم در غیاب موسی (ع) حول گوساله سامری و پرستش آن بود. طبق نظر برخی پژوهندگان عهد عتیق، گوساله سامری، مظهر یکی از خدایان اقوام ملحد فنیقی و کنعانی به عنوان دشمنان بنی‌اسرائیل یعنی همین مولوخ یا مولخ بوده است.

اما مسئله تکان‌دهنده این‌جاست که امروزه، یکی از مهم‌ترین پرستشگاه‌های مولوخ، در قلب ایالات متحده قرار دارد. مجسمه بزرگ مولوخ در شهر مونته‌ریوی کالیفرنیا، در مکانی موسوم به درختزار بوهمی (Bohemian Grove) واقع شده است. این مکان هر سال در میانه ماه ژوئیه، محل گردهمایی شخصیت‌های بانفوذ و تعیین‌کننده هنر، موسیقی، فرهنگ، سیاست و اقتصاد در آمریکاست که در مراسمی مخفی و آیینی شیطانی به نام سوزاندن یا پاکسازی وجدان شرکت می‌کنند که در واقع نوعی مناسک برای سنگدلی و قساوت و کشتن وجدان توسط الیت پنهان و عیان حاکم بر دنیاست.

اپستین که نامش با کودک‌کشی و کودک‌آزاری و تجاوز به کودکان گره خورده است، به مجسمه و آیین بعل علاقه وافری داشت و از نمادهای بعل در زندگی شخصی‌اش استفاده می‌کرد. انتشار ابعاد جدیدی از پرونده جفری اپستین، گرداننده بزرگ‌ترین شبکه بردگی جنسی کودکان و آلوده‌سازی و اخاذی از چهره‌های معروف و ذی‌نفوذ، یک سونامی در آمریکا به راه انداخته است. مردم آمریکا تازه انگار با ضربه‌ای محکم به صورت از خواب پریده‌اند و مشاهده می‌کنند که حاکمان آنها و بسیاری از چهره‌های معروف، مشتی جنایتکار، آن هم نه از نوع عادی، بلکه از نوع سیاه و شیطانی هستند که در خلوت خود، مرتکب شنیع‌ترین و غیر قابل‌ باورترین جنایات و مناسک شیطانی می‌شوند. جنایاتی از قبیل تجاوز به کودکان، قربانی کودکان، خوردن گوشت و فضولات انسانی، شرکت در مناسک اهریمنی و... .

جفری اپستین که کار خود را به عنوان یک معلم ریاضی در دبیرستان آغاز کرد، بعد از جذب به موساد از طریق ریچارد مکسول، سرجاسوس موساد در انگلستان و نماینده مجلس عوام و البته پدر شریک و محرم اسرار بعدی اپستین، یعنی گیزلن مکسول، با امکاناتی که از طرف صهیونیست‌ها در اختیار گرفت، به مرور یکی از مخوف‌ترین، پلیدترین و شیطانی‌ترین شبکه‌های مخفی را در ایالات متحده تشکیل داد که البته میدان عمل آن در سطح جهانی بود. این شبکه مخوف، با هدف پیشبرد بزرگ‌ترین پروژه دام‌افکنی جنسی و اخاذی از سیاستمداران، سلبریتی‌ها و چهره‌های معروف و ذی‌نفوذ حوزه‌های مختلف حتی علم و فلسفه! تشکیل شد و گسترش یافت. اما جنس این دام‌افکنی، از نوع تاکتیک معمول و رایج سرویس‌های اطلاعاتی نبود. شبکه اپستین قرار بود چهره‌های قدرتمند و ذی‌نفوذ سابق و بعدی را در چنان منجلاب متعفن و اهریمنی غرقه سازد که همه پل‌های پشت سرشان خراب شود و راه برگشتی وجود نداشته باشد. راه‌اندازی تفریحات شیطانی و جنایتکارانه برای چهره‌های معروف از قبیل تجاوز به کودکان، قربانی کودکان، مناسک مخفی پرستش اهریمن‌های باستانی، لواط، آدم‌کشی، مثله ‌کردن و... .
اپستین با پشتیبانی فنی موساد، همه مکان‌های وقوع این جنایات مخفی، به ویژه در جزیره خصوصی او سنت جیمز کوچک، را با انواع دستگاه‌های عکسبرداری و فیلمبرداری و میکروفون‌های مخفی تجهیز کرده بود تا آرشیوی غنی در دست موساد، برای بزرگ‌ترین پروژه اخاذی سیاسی، نظامی، امنیتی، فرهنگی و... . وجود داشته باشد. بیل کلینتون و دونالد ترامپ صرفا شاخص‌ترین آلوده‌شدگان سرگرمی‌های ضدانسانی و اهریمنی شبکه اپستین بودند، وگرنه این لیست بلندبالا از استیون هاوکینگ اخترفیزیکدان آتئیست، تا نوام چامسکی زبان‌شناس ظاهرا چپ‌گرا و بیل‌گیتس و ایلان ماسک را دربر می‌گیرد.