جوادی: بیگانگان حق دخالت در مسائل داخلی کشور را ندارند

محمدحسن جوادی، در گفتگو با خبرنگار مهر با اشاره به سابقه مداخلات ایالات متحده و جریان صهیونیسم در کشورهای مستقل اظهار کرد: تجربه تاریخی نشان می‌دهد این جریان‌ها به دلیل ماهیت سلطه‌طلبانه خود، همواره به‌دنبال تضعیف دولت‌های مستقل و غیرهمسو با غرب بوده‌اند و طراحی و حمایت از آنچه به «انقلاب‌های مخملی» مشهور است، بخشی از این راهبرد مستمر محسوب می‌شود.

وی افزود: زمانی که ابزارهایی مانند تحریم‌های گسترده یا تهدید و حمله نظامی نتوانسته‌اند اهداف مورد نظر آنان را محقق کنند، مسیر جدیدی با تمرکز بر ایجاد ناآرامی اجتماعی، آشوب و تلاش برای فروپاشی از درون در پیش گرفته می‌شود. در این چارچوب، حمایت‌های رسانه‌ای و تبلیغاتی نقش محوری دارد و هدف اصلی، افزایش فشار روانی و اجتماعی بر کشورهاست.

عضو هیئت علمی دانشگاه ارومیه با تأکید بر تمایز روشن میان «اعتراض مدنی» و «خشونت سازمان‌یافته»، گفت: آمریکا و جریان صهیونیسم به دلیل ماهیت سلطه‌طلب و زیاده‌خواه خود، پس از ناکامی در تحریم و اقدام نظامی، راهبرد حمایت رسانه‌ای و عملیاتی از آشوب‌ها را برای افزایش فشار حداکثری و فروپاشی از درون کشورهای مستقل در دستور کار قرار داده‌اند.

استفاده از هوش مصنوعی برای ایجاد محتوای ساختگی در خصوص اعتراضات در ایران

جوادی با تأکید بر اینکه اعتراض و مطالبه‌گری حق مسلم مردم است، تصریح کرد: مردم حق دارند نسبت به سوءمدیریت‌ها، مفاسد، بی‌عدالتی‌ها، گرانی و تورم افسارگسیخته اعتراض کنند و دولت‌ها نیز مکلف‌اند مطالبات به‌حق شهروندان را بشنوند و برای حل مشکلات موجود اقدام جدی انجام دهند. با این حال، این مسائل کاملاً در زمره امور داخلی کشورها قرار می‌گیرد و هیچ‌گونه حقی برای دخالت بیگانگان در آن وجود ندارد.

این عضو هیئت علمی دانشگاه ارومیه ادامه داد: حمایت خارجی از ناآرامی‌ها عمدتاً از طریق رسانه‌ها صورت می‌گیرد؛ رسانه‌هایی که با آموزش، هدایت و تأمین هزینه، تلاش می‌کنند روایت‌های هدفمند و گزینشی از واقعیت‌ها ارائه دهند. آن‌ها با برجسته‌سازی خلأها و مشکلات و عرضه حوادث بر اساس منافع خود، ادراک مخاطب را منحرف کرده و واقعیت‌های میدانی را آن‌گونه که می‌خواهند بازنمایی می‌کنند.

وی با اشاره به نقش فناوری‌های نوین گفت: با پیدایش و گسترش هوش مصنوعی، این توانایی برای رسانه‌های معاند به‌مراتب افزایش یافته است؛ به‌گونه‌ای که می‌توانند تصاویر و محتواهای کاملاً ساختگی اما واقع‌نما تولید و در فضای مجازی منتشر کنند؛ امری که مخاطب را دچار خطای ادراکی می‌کند. تجربه کشورهای مختلف، از جمله کشور خودمان، نشان می‌دهد که رسانه‌ها در بسیاری از این رخدادها به‌دنبال جهت‌دهی خاص و حتی خلق حادثه هستند تا احساسات و هیجانات عمومی را تشدید کنند.

جوادی با اشاره به اهداف سیاسی این حمایت‌ها خاطرنشان کرد: چنین اقداماتی غالباً مصرف داخلی برای دولت‌های مداخله‌گر دارد. دولت‌هایی مانند دولت ترامپ تلاش می‌کنند با این حمایت‌ها نشان دهند سیاست خارجی‌شان موفق بوده و بدون ورود به جنگ و صرف هزینه‌های سنگین، توانسته‌اند رقبای خود را تحت فشار قرار دهند و آن‌ها را به موضع انفعال بکشانند.

مردم باید بدانند میان اعتراض مدنی و خشونت تفاوت اساسی وجود دارد

وی افزود: این نوع حمایت‌ها در واقع تلاشی برای وادار کردن کشورها به تسلیم است؛ فشاری که با نام‌های مختلف مطرح می‌شود اما هدف نهایی آن، به زانو درآوردن کشور مستقل و تحمیل خواسته‌های نابه‌جا است. ایجاد ناآرامی و فشار اجتماعی، ابزاری برای اعمال فشار روانی و سوق دادن کشور به موضع انفعالی محسوب می‌شود.

عضو هیئت علمی دانشگاه ارومیه با تأکید دوباره بر ضرورت تفکیک اعتراض از خشونت گفت: مردم باید بدانند میان اعتراض مدنی و خشونت تفاوت اساسی وجود دارد. اعتراض به معنای نارضایتی از وضعیت موجود یا طرح مطالبات است، در حالی که خشونت از منظر حقوقی و اجتماعی جرم محسوب می‌شود و قابل پیگرد است. همان‌طور که اعتراض حق مردم است، تخریب، آتش زدن اموال عمومی، حمل سلاح گرم یا سرد، حمله به مراکز دولتی و خصوصی، فحاشی و تعرض به جان و مال افراد به هیچ عنوان قابل قبول نیست و نمی‌توان آن را مطالبه مدنی نامید.

وی تأکید کرد: تجمع مسالمت‌آمیز، راهپیمایی و بیان اعتراض بدون تخریب و خشونت، امری پذیرفته‌شده و رایج در همه کشورهای دنیا، از جمله کشورهای غربی است؛ اما مخلوط کردن خشونت با اعتراض، نه به نفع مردم است و نه به نفع جامعه و می‌تواند پیامدهای سنگین داخلی و خارجی به‌دنبال داشته باشد.

جوادی با یادآوری تجربه‌های گذشته اظهار کرد: در فتنه‌ها و ناآرامی‌های پیشین، شدیدترین تحریم‌ها به بهانه مسائل حقوق بشری علیه کشور اعمال شد. بررسی قطعنامه‌های صادرشده نشان می‌دهد که پس از این حوادث، دشمنان با استفاده از بهانه خشونت و سرکوب، فشارهای بین‌المللی را افزایش داده‌اند و حتی زمینه اقدامات خصمانه در مجامع بین‌المللی را فراهم کرده‌اند.