دست‌نشاندگی؛ روایت ربع پهلوی از مسیر قدرت

روز گذشته ربع پهلوی در جمع ایرانیان مخالف نظام جمهوری اسلامی ایران در شهر مونیخ سخنرانی کرد.

این تجمع که طبق گزارش‌ها منحصر به ایرانیان نبود و جمعی از مردم سایر کشور‌ها نیز در میان جمعیت حضور داشتند از روز‌ها قبل با تبلیغات فراوانی برنامه‌ریزی شده بود و حتی با عناوینی مانند تجمع میلیونی از آن نام برده می‌شد در عمل به جمعی چند ده هزار نفره محدود شد تا بار دیگر وزن سیاسی رضا پهلوی در میان مردم ایران و ایرانیان خارج از کشور نشان داده شود.

نکته مهم دیگر درباره این اجتماع سخنرانی ۲۰ دقیقه‌ای ربع پهلوی بود، او در جای جای این سخنرانی که پشت شیشه ضد گلوله انجام داد بی توجه به مردم ایران، بار‌ها مردم دنیا و دولت‌های سایر کشور‌های جهان را خطاب قرار داد و نشان داد که عاملیت مردم ایران در ذهن او برای به ثمر رساندن «انقلاب خودخوانده‌اش» در مقابل اراده و خواست مردم و دولت‌های سایر نقاط دنیا جایگاهی ندارد.

ربع پهلوی که ۲۰ دقیقه سخنرانی خود بار‌ها از لزوم شنیده شدن صدای مردم ایران توسط سایر مردم و دولت‌های جهان گفت، وعده روی کار آمدن حکومتی در ایران را به مردم سایر دنیا داد که منافعشان را تامین کند.

او که ابایی از بیان مداوم لزوم تجاوز خارجی از طریق حمله به ایران برای تغییر حکومت ندارد گویا فراموش کرده است که برای تحقق انقلاب پیش از ترغیب سایر مردم جهان باید مردم ایران را برای اعتماد به تغییر حکومت متقاعد کرد، او نقش مردم را در انقلاب آنچنان ناچیز و کم‌اهمیت تصور کرده و بر تجاوز نظامی خارجی طوری تاکید دارد که مشخصا به دنبال همان چیزی است که برای پدر و پدر بزرگش رخ داد؛ رسیدن به قدرت با تکیه بر قدرت خارجی؛ همانطور که پدربزرگش را انگلیسی‌ها آوردند و بعد خود آنها از هم از کشور اخراجش کردند و پدرش را هم که آمریکایی‌ها آوردند.

در چنین دیدگاهی، مردم صرفا به یک ابزار خیابانی برای به قدرت رسیدن شاهزاده تبدیل شده‌اند و آنچه ربع پهلوی مانند اجداد خود به آن تکیه دارد، قدرت خارجی است نه مردم.