۲۲ نفر در ورزشگاهِ ساکت می‌دوند، اما فریاد اصلی در خیابان‌هاست؛ در روزهای سرخ، از فوتبال نوشتن ساده نیست! - پارس فوتبال

این روزها زمین سبز و سکوهای دور آن در فوتبال ایران سکوت کرده و جای تماشاگران خالی‌ست؛ اما در دل جامعه و خیابان‌ها هر روز صدای دل‌های شکسته‌ به گوش می‌رسد؛ صدایی به سوزناکی یاد جوانانی که طی روزها در راه آنچه عدالت می‌دانستند، پر کشیدند. گل‌ها و بردها ثبت می‌شوند، اما اینکه غم‌ها هنوز با نفس می‌کشند، مهم‌ترین چیز است. نفس‌هایی که هرچند ثانیه یک‌بار با سرفه‌ای خونین همراه