در جوامعی که از بحرانهای اجتماعی یا جنگهای داخلی عبور کردهاند، ترمیم روابط اجتماعی و بازسازی جامعه یکی از چالشهای اساسی به شمار میرود. در این فضا، عدالت ترمیمی به عنوان یک رویکرد نوین، بهجای تمرکز بر مجازات و انتقام، به جبران خسارتهای وارده به قربانیان و برقراری آشتی اجتماعی پرداخته است. این مدل با هدف بازسازی اعتماد میان گروههای مختلف جامعه، بهویژه در پس از بحرانها، میتواند نقشی کلیدی در فرایند صلح و همبستگی ایفا کند.