نمیگویم از دست رفتن ناصر تقوایی زود بود؛ او هم به لحاظ سنوسال و هم شرایط زیستی، عمرش نسبتا کافی بود؛ اما این افسوس برای ما میماند که وقتی ناصر تقوایی هنوز قدرت خلقکردن داشت، به هزار و یک دلیل که بخشی از آن به خودش برمیگشت، بخشی دیگر به شرایط اقتصادی سینما مربوط میشد و بخش دیگر به ممیزیهای بیهودهای که آدم را از پا درمیآورد، متأسفانه تقوایی انزوا را انتخاب کرد و ترجیح داد به قول خودش فیلم بد نسازد.