
به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو، اگر بخواهیم کارنامه رمضانی ثریا قاسمی را تحلیل کنیم، او را باید «صدای وجدان و تکیهگاه خانواده» نامید. حضور او در این سریالها صرفاً یک بازیگر مکمل نیست، بلکه او معمولاً نقش قطب اخلاقی داستان را بر عهده دارد.
او با سریال نیمه پنهان ماه در سال ۷۳، زمانی که سنت ساخت سریالهای ۳۰ قسمتی برای رمضان تازه جان گرفته بود، همراه مردم بود.
در دهه ۸۰ و با موج سریالهای "شیطان و فرشته"، او در او یک فرشته بود نقش مادری را داشت که با بصیرت خود، نگران ورود نیروی شر به خانهاش بود. این سریال نقطه عطفی در کارنامه رمضانی او محسوب میشود.
یکی از به یادماندنیترین نقشهای او، «مامان لطیفه» در سریال جراحت است. او در این سریال به خوبی نقش زنی را بازی کرد که سعی میکند با درایت، پیوند از هم گسیخته دو برادر (امین تارخ و علی عمرانی) را حفظ کند. دیالوگهای سنگین و بازی با چشمهای او در این سریال، کلاس درس بازیگری بود.
در سالهای اخیر و با مجموعه بچه مهندس، او نشان داد که همچنان میتواند با نسل جوان ارتباط برقرار کند و در نقش پیرزنی مقتدر اما دلسوز، هدایتگر قهرمان داستان باشد.
ثریا قاسمی برخلاف بسیاری از همنسلانش، هیچگاه در کلیشه «مادر منفعل» گیر نکرد. مادرانِ او در ماه رمضان، همگی زنانی کنشگر، زبانآور و تاثیرگذار در پیشبرد درام بودهاند.
منبع : خبرگزاری دانشجو

















































