چرا نوجوان‌ امروز زبان منبر را نمی‌فهمد؟

در سال‌های نه‌چندان دور، منبر مرکز اقناع دینی جامعه بود. صدای گرم خطیب، مثل موجی از یقین، در جان شنونده‌ها می‌نشست؛ چشمی اشک می‌ریخت و دلی توبه می‌کرد. اما امروز، وقتی یک نوجوان پای همان منبر می‌نشیند، اغلب نه گوش می‌دهد، نه باور می‌کند، و نه تأثری نشان می‌دهد. چرا «ادبیات منبری» دیگر روی تین‌ایجرها جواب نمی‌دهد؟