بازار
چرا یک اثر تاریخی به حال خود رها شده است
ماجرا از جایی آغاز شد که سودجویان شبانه به حفاری زیر منبر پرداختند. هرچند این حفاری با هوشیاری و اقدام به‌موقع میراث فرهنگی استان کرمان متوقف شد و کارشناسان حفاظت سنگ از پایگاه جهانی تخت جمشید برای بررسی وضعیت به سیرجان آمدند، اما همین حادثه پرسشی جدی را مطرح کرد؛ چرا اثری با این اهمیت، سال‌ها بدون حفاظت فیزیکی رها مانده بود؟
اثری از دوره حکومت عمادالدین احمد
منبر سنگی سیرجان، که به دلیل شکل پلکانی‌اش به این نام خوانده میشود، در محدوده شهر باستانی سیرگان قرار دارد.
کتیبه‌ای که بر آن حک شده، تاریخ ۷۸۹ هجری قمری را نشان می‌دهد و به دوران حکومت عمادالدین احمد از سلسله آل‌مظفر بازمی‌گردد.
اما آنچه امروز می‌بینیم، حاصل یک تحول پیچیده است؛ ابتدا کتیبه بر سنگ حکاکی شده و در دوره‌ای دیگر، پله‌هایی بر روی همان سنگ تراشیده شده که بخشی از کتیبه را از بین برده است و این مساله، خود گواهی بر فراز و نشیب‌های تاریخی این اثر است.
درباره کارکرد اصلی منبر، اختلاف نظر کارشناسی جدی وجود دارد. برخی آن را با سکوهای دوران هخامنشی مرتبط می‌دانند و برخی دیگر آن را منبری از مسجد دوران آل‌مظفر می‌شناسند.
کاوش‌های باستان‌شناسی سال ۱۳۹۴ به سرپرستی دکتر امیر حاجلو، نشان داد که در اطراف منبر هیچ بنای مذهبی وجود ندارد.
در عوض، شواهدی از یک کارگاه سنگ‌تراشی و حجاری کشف شد که نشان می‌دهد منبر در ابتدا سنگ یادبودی در مدح عمادالدین احمد در خارج از دروازه کهن‌دژ بوده و بعدها در همان کارگاه، پله‌هایی بر روی آن تراشیده شده است.
اثر تاریخی همچنان در فضای باز به حال خود رها شده است …
