بابا کجاست؟ سوالی برای یک کشتار تکان‌دهنده

نحوه تحلیل این داده‌ها، آن‌طور که در گزارش‌ها آمده، به این شکل است که سامانه «بابا کجاست؟» به‌صورت پیوسته داده‌های مکانی را پایش می‌کند و آن‌ها را با اطلاعات قبلی درباره فرد تطبیق می‌دهد. وقتی الگوهای حرکتی نشان می‌دهد که فرد وارد خانه خود شده یا برای مدتی در یک مکان ثابت، معمولاً محل سکونت خانوادگی، حضور دارد، سیستم این وضعیت را به‌عنوان یک «لحظه کلیدی» تشخیص می‌دهد. به عبارت دیگر این سامانه شبیه یک سیستم هشدار هوشمند عمل می‌کند که منتظر می‌ماند تا فرد موردنظر در موقعیتی قابل پیش‌بینی و ثابت قرار بگیرد و سپس این موقعیت را به زنجیره تصمیم‌گیری منتقل می‌کند. در این چارچوب، «بابا کجاست؟» نه درباره این‌که فرد چه کسی است تصمیم می‌گیرد و نه این‌که کدام ساختمان هدف است، بلکه تمرکز آن بر پاسخ به یک سؤال مشخص است: فرد شناسایی‌شده اکنون دقیقاً کجاست و آیا در خانه و کنار خانواده حضور دارد یا نه.

غول‌های فناوری آمریکا تمام‌قد پای کشتار خانوادگی در غزه

در سال‌های اخیر مجموعه‌ای از گزارش‌های رسانه‌ای تحقیقی و اسناد افشاشده نشان داده‌اند که همکاری میان غول‌های فناوری آمریکا و ساختارهای نظامی و امنیتی اسرائیل به سطحی فراتر از تأمین خدمات عمومی فناوری رسیده و به فراهم‌سازی زیرساخت‌های حیاتی برای پردازش داده، هوش مصنوعی و تحلیل اطلاعات انجامیده است. در این میان، نقش شرکت‌هایی مانند مایکروسافت، گوگل و آمازون بیش از همه مورد توجه قرار گرفته است. گزارش‌ها حاکی از آن است که خدمات رایانش ابری و ابزارهای هوش مصنوعی این شرکت‌ها، به‌ویژه از طریق پلتفرم‌هایی مانند آژور و پروژه مشترک نیمبوس (Project Nimbus)، در اختیار نهادهای دولتی، امنیتی و نظامی اسرائیل قرار گرفته‌اند. این زیرساخت‌ها امکان ذخیره‌سازی، یکپارچه‌سازی و تحلیل حجم عظیمی از داده‌ها را فراهم کرده‌اند؛ داده‌هایی که سپس می‌توانند در سامانه‌های هدف‌گیری مبتنی بر هوش مصنوعی مانند لاوندر، گاسپل و «بابا کجاست؟» مورد استفاده قرار گیرند. این شرکت‌ها در مواضع رسمی خود ادعا کرده‌اند که خدماتشان ماهیت «عمومی» دارد، اما گزارش‌های مستقل نشان می‌دهد که این زیرساخت‌ها، ستون فقرات فنی سامانه‌هایی را تشکیل داده‌اند که در قلب کشتارِ داده‌محور قرار دارند.