اثرات مصرف «اسپیرولینا» بر سلامت کبد

به گزارش تابناک، کبد یکی از حیاتی‌ترین اندام‌های بدن است و در کار‌هایی مانند سوخت‌وساز مواد غذایی، سم‌زدایی و ساخت برخی ترکیبات ضروری نقش دارد. وقتی سلول‌های کبدی آسیب می‌بینند، موادی که معمولاً باید درون سلول بمانند، وارد خون می‌شوند. از همین رو، اندازه‌گیری آنزیم‌هایی مانند AST، ALT و ALP در خون، یکی از راه‌های رایج برای بررسی وضعیت کبد به شمار می‌رود. این آنزیم‌ها در بسیاری از پژوهش‌های پزشکی و دامپزشکی به‌عنوان نشانه‌های حساس آسیب کبدی شناخته می‌شوند و بالا رفتن آنها می‌تواند هشداری درباره فشار یا آسیب به بافت کبد باشد.

 

در سال‌های اخیر، توجه به مواد طبیعی با توان بالقوه برای کمک به سلامت کبد بیشتر شده است. یکی از این مواد، اسپیرولینا است؛ ریزجلبکی که به دلیل داشتن مقدار بالای پروتئین، ویتامین‌های گروه B، آهن و ترکیبات زیست‌فعال شناخته می‌شود. این ماده به‌ویژه به خاطر ترکیبی به نام فیکوسیانین مورد توجه قرار گرفته که در خاصیت آنتی‌اکسیدانی آن نقش مهمی دارد. آنتی‌اکسیدان‌ها موادی هستند که به کاهش اثر رادیکال‌های آزاد کمک می‌کنند؛ مولکول‌هایی ناپایدار که می‌توانند به سلول‌ها آسیب بزنند. به همین دلیل، بررسی اینکه اسپیرولینا در شرایط عادی و بدون وجود یک سم آشکار چه اثری بر کبد دارد، می‌تواند برای شناخت بهتر کاربرد‌های احتمالی آن اهمیت داشته باشد.

 

در پژوهشی با همین موضوعیت، امیر کشاورزی‌نژاد از گروه دامپزشکی دانشکده دامپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی کازرون، با همکاری دانشگاه علوم پزشکی آجا، به بررسی اثر خوراکی اسپیرولینا بر شاخص‌های کبدی پرداخت. موضوع پژوهش، اثر مصرف این ریزجلبک بر آنزیم‌های کبدی در موش سوری نر بود؛ یعنی بررسی اینکه آیا اسپیرولینا می‌تواند حتی در بدن حیوان سالم هم بر وضعیت کبد اثر بگذارد یا نه.

 

پژوهشگران برای این کار، ۱۲ موش سوری نر بالغ را به‌صورت تصادفی به دو گروه مساوی تقسیم کردند. یک گروه فقط نرمال سالین دریافت کرد و گروه دیگر، اسپیرولینا را با دوز روزانه ۶۰۰ میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن، به مدت ۲۰ روز و از راه خوراکی دریافت کرد. پس از پایان دوره، از قلب حیوانات خون‌گیری شد و سپس سطح آنزیم‌های AST، ALT و ALP در سرم خون با روش‌های آزمایشگاهی رایج اندازه‌گیری شد. داده‌ها نیز با یک آزمون آماری استاندارد مقایسه شدند تا مشخص شود تفاوت … …