بازار
گاهی اهمیت یک اتفاق را نه در خود آن، بلکه در زمان وقوعش باید جست‌وجو کرد. کریستین امانپور، یکی از شناخته‌شده‌ترین خبرنگاران بین‌المللی جهان، اعلام کرده است که پس از ۴۳ سال از سی ان ان جدا می‌شود. خبر زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که بدانیم تنها چند روز پیش از اعلام این تصمیم، مالکیت شبکه به مجموعه‌ای منتقل شد که خانواده صاحب آن روابط نزدیکی با دونالد ترامپ دارند؛ همان رئیس‌جمهوری که سال‌ها سی ان ان را به جانبداری علیه خود متهم کرده است.
امانپور نگفته است که به دلیل تغییر مالکیت از سی ان ان می‌رود. با این حال، هم‌زمانی این دو اتفاق، پرسشی فراتر از سرنوشت یک مجری باسابقه ایجاد کرده است: وقتی مالکیت رسانه‌های بزرگ در دست گروه‌های محدودی از صاحبان ثروت و قدرت متمرکز می‌شود، چه تضمینی وجود دارد که استقلال تحریریه در برابر منافع سیاسی و اقتصادی حفظ شود؟ سی ان ان چگونه به حلقه نزدیکان ترامپ رسید؟
در ۶ اکتبر ۲۰۲۶، شرکت پارامونت اسکای‌دنس خرید شرکت برادران وارنر، مالک سی ان ان، را نهایی کرد. این معامله که در گزارش‌های رسانه‌ای با ارزش‌های متفاوتی برای ارزش کل شرکت و بهای خرید توصیف شده، دو غول خبری آمریکا، یعنی سی ان ان و سی بی اس، را زیر یک چتر مالکیتی قرار داد.
مدیرعامل مجموعه جدید، دیوید الیسون، فرزند لری الیسون، بنیان‌گذار اوراکل و یکی از ثروتمندترین مردان جهان است. لری الیسون از حامیان مالی ترامپ بوده و روابط نزدیکی با او دارد. به این ترتیب، سی ان ان نه مستقیماً به ترامپ، بلکه به شرکتی رسید که مدیر آن در مرکز یک خانواده بانفوذ در اقتصاد و سیاست آمریکا قرار دارد. …
