استعدادیابی حلقه مفقوده ورزش ایران

  امیررضا واعظ‌آشتیانی؛ کارشناس مدیریت /   ایران با توجه به ظرفیت‌ها و استعدادهای ورزشی خود حتی می‌تواند جایگاه سومی جدول رده‌بندی را از کره‌جنوبی بگیرد و برای ژاپن نیز در راه حفظ جایگاه دوم، زنگ خطر را به صدا درآورد؛ به شرط آنکه استراتژی مشخص و برنامه‌ای مدون وجود داشته باشد.

برای تحقق این هدف، بخش کارشناسی وزارت ورزش باید تقویت شود؛ بخشی که می‌تواند کمک شایانی به فدراسیون‌ها ارائه کند. فدراسیون‌ها متولی استعدادیابی در ورزش هستند، اما ضعف در این بخش به کمبود نیروهای متخصص و نبود بودجه کافی برای هیأت‌های ورزشی بازمی‌گردد. این وضعیت درست مانند آن است که در ایران به جای هزینه برای پیشگیری، منابع را صرف درمان کنیم. در ورزش نیز به جای سرمایه‌گذاری بر استعدادیابی، مسیر قهرمانان گلخانه‌ای دنبال می‌شود و نتیجه آن، چرخه‌ای معیوب و نوسانی است.

وقتی برای قهرمانان فعلی جایگزینی تربیت نشده باشد، با کنار رفتن یک نسل، افت محسوسی در نتایج ایجاد می‌شود؛ به‌گونه‌ای که یک دوره تعداد مدال‌های طلای ایران در بازی‌های آسیایی یا المپیک به ۱۷ مدال می‌رسد و در دوره‌ای دیگر، مانند المپیک ۲۰۰۸ پکن، ایران به زحمت یک مدال طلا کسب می‌کند. این نوسان، … …