با این حال، انتخابات در موعد مقرر برگزار نشد و زمان برگزاری آن به دلیل شرایط استثنایی کشور تغییر کرد. درباره زمان جدید انتخابات نیز اعلام شده است که بر اساس تصمیم شورای عالی امنیت ملی، انتخابات دو ماه پس از اعلام توقف جنگ برگزار خواهد شد. در همین حال، وزیر کشور گفته است زمان دقیق برگزاری پس از مشخص شدن، به شهروندان اعلام میشود.
به این ترتیب، تعویق انتخابات شوراهای شهر و روستا به یکی از بحثهای سیاسی و رسانهای درباره مدیریت شهری تبدیل شده است؛ بحثی که در تهران اهمیت بیشتری پیدا میکند، چرا که شورای شهر پایتخت طی نزدیک به سه دهه، شش دوره متفاوت را پشت سر گذاشته است. اختلاف بر سر «قانون» یا «شرایط استثنایی»؟
در نگاه نخست، اختلاف میان موافقان و مخالفان تعویق انتخابات، نزاعی حقوقی بر سر اجرای قانون یا ضرورتهای ناشی از شرایط امنیتی به نظر میرسد.
مدافعان تعویق انتخابات، شرایط جنگی را وضعیتی استثنایی میدانند که در آن حفظ ثبات و تمرکز مدیریتی میتواند بر تقویم انتخاباتی مقدم شود. در مقابل، مخالفان با استناد به قانون و همچنین تجربه برگزاری انتخابات در دوره جنگ ایران و عراق، معتقدند تعویق انتخابات را نمیتوان صرفاً با شرایط سیاسی و امنیتی توضیح داد.
مهدی قوامیپور، جامعهشناس، معتقد است اگر این منازعه فقط در همین سطح دیده شود، تحلیل ما نیز به داوری میان دو استدلال حقوقی یا سیاسی محدود خواهد شد.
او میگوید: «اما تحلیل وضعیت مشخص، پرسش دیگری را مطرح میکند: این وضعیت چگونه شکل گرفته است، چه نیروهایی در آن حضور دارند، هر یک از چه منابعی برخوردارند و هر کدام چگونه میکوشند تعریف خود از وضعیت را به تعریف مسلط تبدیل کنند؟» …
