آهنگ شجریان با صدای بیلی آیلیش؟! / آینده موسیقی‌دان‌ها در خطر است

به گزارش ایسنا، رفته رفته شاهد فراگیر شدن استفاده از هوش مصنوعی در موسیقی ایران هستیم، تا جایی که امروز بسیاری از مردم آهنگ‌هایی را که با استفاده از این تکنولوژی ساخته شده است گوش می‌دهند. بررسی‌ها نیز نشان می‌دهد بخشی از شنوندگان، بیش از هویت سازنده، به خود موسیقی و تأثیر آن بر احساساتشان اهمیت می‌دهند. اگر یک اثر بتواند با مخاطب ارتباط برقرار کند، شاید منشأ تولید آن برای همه شنوندگان تعیین‌کننده نباشد.

از طرفی، هوش مصنوعی تا جایی پیش رفته است که حتی هنرمندان مختص به خود را معرفی کرده و با استفاده از آنها دست به تولید اثر می‌زند. بعضاً فعالیت این هنرمندان رباتیک موسیقی تا جایی پیش رفته است که احتمالا پس از شنیدن آثار آنها بلافاصله متوجه نشوید آنچه شنیده‌اید حاصل هوش مصنوعی بوده است. به عنوان نمونه در مواردی این هنرمندان رباتیک آثار قدیمی و متعلق به دهه چهل یا پنجاه خورشیدی ایران را با تنظیم جدید و با استفاده از صدایی امروزی‌پسند، منتشر کرده و توانسته‌اند مخاطبان بسیاری را نیز جذب کنند.

این میزان استفاده از هوش مصنوعی، نگرانی‌هایی را ایجاد کرده است تا حدی مجله فوربز هم به چالش‌های جهانی آن پرداخته است.

هوش مصنوعی و چالش نقض حق کپی‌رایت

مدل‌های هوش مصنوعی مولد به مرحله‌ای رسیده‌اند که می‌توانند آثاری تولید کنند که تشخیص آن‌ها از ساخته‌های انسانی دشوار است. این مدل‌ها با استفاده از مجموعه‌های گسترده‌ای از داده‌های موجود در اینترنت و پلتفرم‌های موسیقی آموزش می‌بینند؛ داده‌هایی که در بسیاری از موارد، بدون دریافت مجوز از صاحبان آثار گردآوری شده‌اند. این مسئله نگرانی‌هایی را درباره نقض حقوق مالکیت فکری میلیون‌ها هنرمند به وجود آورده است. با این حال، هنوز درباره مسئولیت حقوقی شرکت‌های توسعه‌دهنده این فناوری و نحوه رسیدگی به اختلافات مربوط به آثار تولیدشده با هوش مصنوعی، ابهام‌های زیادی وجود دارد.

قوانین فعلی حق کپی‌رایت نیز برای مواجهه با تمام ابعاد این مسئله آمادگی ندارند. زمانی که یک مدل هوش مصنوعی با استفاده از الگوها و اطلاعات برگرفته از هزاران اثر موسیقایی، قطعه‌ای جدید تولید می‌کند، تعیین حدود مالکیت اثر و تشخیص موارد نقض حقوق پدیدآورندگان به مسئله‌ای پیچیده تبدیل می‌شود. …