بازار
دیپلماسی ایرانی:
چکیده مدیریتی
عقب‌نشینی و سازش، بهای سنگینی می‌طلبد و با ریسک‌های سیاست داخلی همراه است. ایالات متحده نشان داد که اگر بهای تشدید تنش بیش از حد باشد، می‌تواند عقب‌نشینی کند؛ با این درک که نقطه پایان گذاشته نشده است و در یک موقعیت مناسب، توپ‌ها دوباره به صدا درخواهند آمد. ایران نیز به نوبه خود پایداری کرد، اما توانست به‌موقع از طولانی شدن ویرانگر جنگ اجتناب کند. ایوان تیموفیف، مدیر برنامه‌های «باشگاه والداى»، درباره اینکه چه درس‌هایی می‌توان از کارزار نظامی متوقف‌شده (به حالت تعلیق درآمده) ایالات متحده و اسرائیل علیه ایران آموخت، مطلب پیش رو را نوشته است.
در آغاز کارزار نظامی ایالات متحده و اسرائیل علیه ایران، ما هفت درس اصلی این مناقشه جدید را مشخص کردیم. ما تصریح کردیم که در پی تحریم‌ها، استفاده از نیروی نظامی فرا می‌رسد، فشار بر ایران طولانی‌مدت خواهد بود، امتیاز دادن به طرف مهاجم کارساز نیست، رهبران کشورِ هدف به یکی از اهداف مهم ضربات تبدیل می‌شوند، ناآرامی‌های داخلی محرک تهاجم خارجی است، حمایت کشورهای دوست برای کشورِ هدف مهم است اما مشکلات آن را حل نمی‌کند و در نهایت – موازنه قوا به عنوان ابزار کلیدی برای حل مشکلات امنیتی باقی می‌ماند. پاسخ با زور در برابر زور – روشی خشن اما موثر برای متوقف کردن تشدید تنش است. اکنون که مناقشه به حالت تعلیق درآمده است، می‌توان به درس‌های جدیدی فکر کرد، حتی با این درک که چنین وقفه‌ای با احتمال زیاد، موقتی خواهد بود.
درس ۱. یک قدرت بزرگ می‌تواند عقب‌نشینی کند …
