بازار
در توضیح ایده پروژه آمده است که گذشته، لحظاتی است که سپری شده و آینده بازتاب امید به لحظات پیش روست. «آن» در این میان مانند خطی مماس میان دو گوی گذشته و آینده تعریف می‌شود؛ خطی که در هر لحظه، آینده را به گذشته تبدیل می‌کند.
این نگاه مفهومی، مبنای شکل‌گیری هندسه و عناصر فضایی رستوران زمان قرار گرفته است.
هندسه دایره و مربع در طراحی رستوران
در پلان پروژه، دایره‌ای درون یک مربع کامل قرار گرفته است. این هندسه در هفت دهانه پلان تکرار می‌شود و در تناسبات نمای هر دهانه نیز امتداد پیدا می‌کند.
خطی که از مرکز دایره محاط‌شده در نمای هر دهانه عبور می‌کند، در محل تماس کره فوقانی با مکعب دربرگیرنده پلان قرار می‌گیرد. به این ترتیب، ارتباط میان دایره، مربع، خط و کره به یکی از عناصر اصلی سازماندهی فضایی پروژه تبدیل شده است.
این ترکیب هندسی، در کنار ایده زمان، ساختار کلی رستوران را شکل می‌دهد و ارتباط میان اجزای معماری را از سطح فرم فراتر می‌برد.
کره فلزی؛ نمادی از گذشته و آینده
یکی از عناصر شاخص پروژه، کره فوقانی است که با استفاده از کاربندی‌های فلزی بر چهار پایه بتنی قرار گرفته است.
کاربندی‌های فلزی رنگ‌شده در ساختار فرم، از یک سو یادآور عناصر معماری گذشته هستند و از سوی دیگر، در جنس و شیوه ساخت، رویکردی معاصر دارند. در ساخت این عناصر از تکنیک‌های ساخت رباتیک استفاده شده است؛ روشی که در کانسپت پروژه به عنوان ساختاری متعلق به فردا تعریف شده است.
به این ترتیب، عنصر معماری همزمان به گذشته، امروز و آینده اشاره می‌کند؛ گذشته در الگوی کاربندی، امروز در حضور آن در فضای رستوران و آینده در فناوری ساخت.
معماری ایرانی با نگاهی متفاوت
مابقی عناصر فضا نیز در امتداد همین ایده طراحی شده‌اند. توده سیاه دربرگیرنده، نقش فضایی مرتبط با مفهوم زمان را ایفا می‌کند و خط مماس میان گذشته و آینده، در قالب فضایی که همان حال است، به ساختار پروژه معنا می‌دهد. …
