بازار
وی با تبیین دیدگاه مالک بن‌نبی درباره جامعه‌سازی، بر نقش امر قدسی در ایجاد همبستگی میان افراد و تبدیل اجتماعات پراکنده به جامعه‌ای منسجم تأکید کرد. بر این اساس، قیام امام حسین(ع) به‌عنوان محور مشترک اعتقادی و معنوی، زمینه‌ساز شکل‌گیری پیوندهایی مبتنی بر ایثار، همدلی و مسئولیت‌پذیری اجتماعی است؛ پیوندهایی که می‌توانند ظرفیت‌های انسانی را در مسیر تحقق اهداف مشترک و تمدن‌ساز هدایت کنند.
اربعین؛ عرصه تحقق قرآنی تعارف و همگرایی انسانی
در بخش دیگری از این پژوهش، دیدگاه زکی المیلاد با محوریت مفهوم قرآنی «تعارف» مورد توجه قرار گرفت. بر اساس این دیدگاه، تفاوت‌های قومی، نژادی، زبانی و فرهنگی نه زمینه‌ساز تعارض و جدایی، بلکه فرصتی برای شناخت متقابل، گفت‌وگو و تعامل میان انسان‌هاست.
آیه شریفه «یَا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاکُمْ مِنْ ذَکَرٍ وَأُنْثَیٰ وَجَعَلْنَاکُمْ شُعُوبًا وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا» مبنای قرآنی این رویکرد را تشکیل می‌دهد؛ رویکردی که در آن، تنوع انسانی زمینه‌ای برای همگرایی و تعامل سازنده تلقی می‌شود.
بر این اساس، راهپیمایی اربعین بستری برای گردهمایی انسان‌هایی با زبان‌ها، ملیت‌ها و پیشینه‌های فرهنگی و مذهبی گوناگون است؛ اجتماعی که در آن، هویت‌های متنوع در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند و شناخت متقابل، همزیستی و خدمت به دیگران تقویت می‌شود.
همچنین، فرهنگ میزبانی و خدمت‌رسانی موکب‌داران به زائران، جلوه‌ای از رقابت در نیکی‌ها و ایثار اجتماعی به شمار می‌رود؛ به‌گونه‌ای که افراد، فارغ از تفاوت‌های قومی و جایگاه اقتصادی، در خدمت‌رسانی و تکریم زائران مشارکت می‌کنند و ارزش‌هایی همچون اخلاص، فروتنی و خیرخواهی در رفتار اجتماعی آنان نمود می‌یابد.
آیت‌الله آصفی و نقش اربعین در احیای پیوستگی تمدنی
این پژوهش در ادامه، … …
