هرچه مقدار شاخص شارپ بزرگتر باشد، مدیریت سرمایهگذاری کارآمدتر بوده است؛ زیرا سرمایهگذار توانسته با پذیرش نوسان کمتر، بازده بیشتری ایجاد کند؛در مقابل، مقادیر نزدیک به صفر بیانگر آن است که بازده حاصل، تناسب چندانی با ریسک پذیرفته شده ندارد و مقادیر منفی نشان میدهد سرمایهگذار نه تنها بابت ریسک خود پاداشی دریافت نکرده، بلکه عملکردی ضعیفتر از سرمایهگذاری بدون ریسک داشته است.به همین دلیل، بسیاری از نهادهای رتبهبندی و مدیران حرفهای دارایی، شاخص شارپ را یکی از دقیقترین معیارهای سنجش کیفیت مدیریت سرمایه میدانند.
این نگاه، ما را به یکی از بنیادیترین اصول علم مالی میرساند؛ رابطه میان ریسک و بازده.نظریههای مالی همواره تأکید میکنند که بازده بالاتر معمولاً مستلزم پذیرش احتمالی ریسک بیشتر است، اما تجربه بازارهای مالی نشان داده است که این رابطه، خطی و تضمین شده نیست.
افزایش ریسک، تنها احتمال کسب بازده بیشتر را افزایش میدهد، نه خود بازده را، واقعیت این است که تفاوت میان یک مدیر سرمایهگذاری موفق و یک مدیر متوسط، در میزان ریسکپذیری او نیست؛ بلکه در توانایی تبدیل ریسک به بازده پایدار و باکیفیت است.در صنعت بیمه، این موضوع اهمیت دوچندان پیدا میکند زیرا منابع … …
