مشکل اصلی سینمای مستند، نبود مسیر ارتباطی با مخاطب است

شراره عطاری، مستندساز، درباره واکنش مخاطبان به «پهلوانان نمی‌میرند» گفت هدفش از ساخت این فیلم، فراتر رفتن از دایره مخاطبان تخصصی سینما و پیوند دادن فیلم با تجربه‌ها و چالش‌های زیسته مردم بوده است. او ادامه داد: واکنش‌ها فراتر از انتظارم بود. برای من امیدوارکننده بود که افرادی بدون هیچ شناخت قبلی از محسن قاسمی، با فیلم هم‌ذات‌پنداری کردند. سکوت‌ها و لحظات تامل مخاطبان پس از نمایش فیلم نشان می‌داد که اثر از روایت یک سرگذشت فردی فراتر رفته و به تجربه‌ای انسانی تبدیل شده است.

عطاری درباره واکنش خانواده و دوستان محسن قاسمی نیز بیان کرد: مواجهه خانواده و دوستان محسن با فیلم، به دلیل بازخوانی رنج‌های مشترک‌شان دشوار بود؛ اما توانستم با نگاهی فارغ از قضاوت و با حفظ حرمت و شأن انسانی محسن، این داستان را روایت کنم و این احترام به سوژه در واکنش آنها نیز بازتاب داشت.

او درباره ماندگارترین بازخوردی که از نمایش فیلم دریافت کرده است، گفت: ماندگارترین لحظه برای من، تاثیر عینی فیلم بر زندگی مخاطب است. پیام‌هایی که از افراد درگیر با مسئله اعتیاد یا خانواده‌های آنها دریافت می‌کنم، بزرگترین دستاورد من است. اینکه کسی پس از تماشای فیلم بگوید این فیلم تلنگری بوده تا دوباره به مسیر زندگی‌ خود فکر کند، همان چیزی است که به دنبالش بودم.

 سینماحقیقت و مسئله دیده‌شدن مستند

عطاری درباره ویژگی برجسته جشنواره «سینماحقیقت» گفت: بزرگترین امتیاز سینماحقیقت، فراهم کردن فضایی حرفه‌ای برای دیده شدن و نقد مستندهای مستقل است؛ فضایی که برای فیلم‌های تجربی اهمیت زیادی دارد.

او در عین حال، مسئله اصلی سینمای مستند را فراتر از جشنواره دانست و تاکید کرد: در سینما مستند خلا جدی سازوکار توزیع و تبلیغ وجو دارد. وقتی برای سینمای بدنه بیلبوردها و تبلیغات گسترده وجود دارد، مخاطب مستند اساسا از وجود چنین آثاری بی‌خبر می‌ماند. سینماحقیقت جایگاه مستند را تثبیت می‌کند، اما نباید بار اصلی معرفی فیلم بر دوش مستندساز مستقل باقی بماند.

عطاری … …