بازار
مستند «شیون کلیائی» تلاش قابل‌تأملی برای ثبت بخشی از موسیقی و فرهنگ مردمی است که پرداختن به آن، بیش از هر چیز به حفظ بخشی از تنوع فرهنگی ایران کمک می‌کند. سوره سینما – فرزانه متین: سرزمین ایران به دلیل گستردگی و پهناوری، اقوام متفاوتی را اعم از نژاد، قومیت و مذهب‌های مختلف در دل خود جای داده است که هر کدام با آیین‌ها و رسم و رسوم خود، زندگی و فرهنگی جداگانه و خاصِ خود دارند. همین رنگارنگی و البته وحدت اقوام سبب شده که ایران یکی از کشورهای دیدنی برای سایر مردم جهان باشد.
در مستند «شیون کلیائی»، زانیار عزیزی در مقام نویسنده و کارگردان، با تمرکز بر موسیقی فولکلور ناحیه کلیائی از طوایف مردم کُرد، به تاریخچه‌ی بخشی از آداب‌ورسوم این منطقه می‌پردازد. دوربین از همان ابتدا، بیننده را سرراست و بدون پیچیدگی با نوازندگان، خوانندگان و… کُردی آشنا می‌کند که با لهجه‌ی شیرین کُردی کلیائی، با زیرنویس فارسی، داستان رقص، موسیقی و سازهای کُردی را تعریف می‌کنند. شاید کمی برای مخاطب عام، تماشای آن خسته‌کننده باشد، اما پس از پایان مستند، زمانی که پرده‌ی سیاه میشود، تماشاگر دیگر آن حس خستگی را ندارد؛ چراکه در ابتدا با بخشی از جغرافیای ایران، مردمان آن و سننشان آشنا شده و بیراهه به تماشا ننشسته است. هرچند که در برخی از موارد، فیلم دچار عدم انسجام میشود، اما عزیزی خیلی سریع توانسته روایتش را چفت‌وبست‌دار به عرصه‌ی نمایش درآورد.
کُردهای کلیائی، طبق تاریخ، از زمان صفویه و در دوران تسلط عثمانی‌ها، در استان کرمانشاه و در کنار شهرستان سنقر به رسمیت شناخته شده‌اند که جنگاوری و پاسداری از سرزمین در خونشان بوده است. عزیزی به جای آنکه بخواهد به شیوه‌ی قدیمی و مستعمل به تاریخ زندگی این قوم بپردازد، با انتخاب و تمرکز صرف بر موسیقی … …
