خجو دختر دریا است و سال های بسیاری را به صید ماهی گذرانده، اما در این روزها که خلیج فارس آرام و نجیب معرکه رویارویی ما با دشمن شده،دشت روزی و صید و صیادی برای او و دیگر صیادان دریای جنوب با اتفاقات بسیاری همراه است.
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
همشهری آنلاین -رابعه تیموری:تبوتاب جنگ مدتی جزیره هنگام را از هیاهوی صیادان خالی کرد و خدیجه و دیگر مردان و زنان صیاد هر کدام در جایی دور از جزیره به انتظار آرام گرفتن دریای جنوب و فروکش کردن آتش جنگ نشستند، اما جنگ که به درازا کشید، دلتنگی دریا و غم نان امانشان نداد و به جزیره برگشتند تا همان وسط معرکه و بمباران دشمن رزقوروزیشان را از دستان بخشنده و پربرکت خلیج فارس بگیرند. خدیجه قدسینژاد جوانترین زن صیاد جزیره هنگام است که صفحه مجازی او راوی روزگار صیادان خلیجفارس در روزهای جنگ شده است. اهالی جزیره و مخاطبان صفحه مجازی خدیجه، او را به نام «خجو» میشناسند؛ همان نامی که مادر صیادش از کودکی او را صدا میزند.
سایه جنگ بر آرامش دریا
در جنگ ١٢روزه فقط آوازه جنگ به جزیره هنگام رسید و کسی فکر نمیکرد خیلی زود دامنه این معرکه به زندگی مردم جزیره برسد، اما این اتفاق افتاد و روزی که مادر خجو توی دریا بود و خودش مشتریان غرفه را راه میانداخت، خبر آوردند که دوباره جنگ شروع شده است. خجو تعریف میکند: «در جنگ ١٢روزه، فقط گاهی صدای بمباران را از دور میشنیدیم و صیادان مثل همیشه به دریا میرفتند، ولی روزی که جنگ دوباره شروع شد، فصل شلوغی جزیره و رفتوآمد گردشگران بود.» آن روز با بلند و بلندترشدن صدای انفجارها، غرفههای بازارچه جزیره یکییکی تعطیل شد و مادر خجو و دیگر صیادانی که به دریا رفته بودند، زودتر از هر روز به خانه برگشتند: «مردم جزیره فکر نمیکردند، حملههای دشمن ادامه داشته باشد، ولی هر روز بمباران بیشتر و طولانیتر و دریا برای صیادان ناامنتر شد.»
تکرار حکایت جنگ نفتکشها …