بازار
به گزارش خبرگزاری تسنیم؛ پنجم جمادی الاول فقط یک مناسبت تقویمی نیست، بلکه روزی است که نام یک زن با یکی از بزرگ‌ترین بزنگاه‌های تاریخ جهان اسلام گره خورده است، زنی که گرچه در کربلا شمشیر به دست نگرفت، اما پس از شهادت امام حسین(ع) کاری کرد که کمتر از شمشیر نبود. حضرت زینب کبری(س) در روز عاشورا شاهد شهادت عزیزترین انسان‌های زندگی‌اش بود، اما مأموریت ایشان با شهادت برادر پایان نیافت، بلکه تازه ماموریتشان آغاز شد. از همین رو، اگر امام حسین(ع) در کربلا با خون خود مرز میان حق و باطل را ترسیم کرد، حضرت زینب(س) با سخن و ایستادگیاش اجازه نداد این مرز در روایت دشمن محو شود، و همین جاست که باید در برداشت خود از شخصیت حضرت زینب(س) بازنگری کنیم، که ایشان فقط بانوی صبر نیست، بلکه بانوی صبری است که از دل آن، آگاهی، مقاومت و روایت‌گری متولد شد.
در چنین نقطه‌ای روز پرستار به نام ایشان پیوند خورده است، زیرا پرستاری فقط مراقبت از جسم بیمار نیست، چرا که پرستار در دشوارترین لحظه زندگی انسان، کنار وی می‌ایستد. از هیمن رو، حضرت زینب(س) در کربلا و پس از آن در کنار کودکان، زنان و امام سجاد(ع) ایستاد و در عین حال، بار سنگین حفظ پیام عاشورا را بر دوش کشیدند.
این بانوی بزرگوار، محصول یک خانواده معمولی نبود. ایشان در خانه‌ای متولد شد که در تاریخ اسلام بی مانند است، دختر امیرالمؤمنین(ع) و حضرت فاطمه زهرا(س)، نوه پیامبر اکرم(ص) و خواهر امام حسن(ع) و امام حسین(ع) است. اما اهمیت حضرت زینب(س) فقط در نسب ایشان خلاصه نمی‌شود، چرا که اگر قرار بود عظمت یک انسان تنها از شجره خانوادگیاش ناشی شود، تاریخ از میان فرزندان بزرگان، قهرمانان فراوانی می‌ساخت. بنابراین آنچه حضرت زینب(س) را متمایز کرد، نحوه تبدیل تربیت خانوادگی به مسئولیت تاریخی بود.
در منابع جهان اسلام از ایشان به عنوان عقیله بنی‌هاشم یاد شده و برای جایگاه علمی و معرفتیایشان نیز تعابیر بلندی به کار رفته است. در گزارش‌های مربوط به خطبه کوفه نیز راوی، فصاحت سخنان ایشان را به گونه‌ای توصیف می‌کند، گویی که امیرالمؤمنین(ع) سخن می‌گفت. البته این نکته نباید در روایت‌های احساسی از زندگی حضرت زینب(س) گم شود، چرا که حضرت زینب(س) پیش از آنکه قهرمان صبر باشد، صاحب تشخیص بود، و می‌دانست در هر لحظه چه باید کرد و چه گفت. …
