روایتهای مختلفی هم بر سر این موضوع وجود دارد؛ به نحوی که اصلاحطلبان میگویند طیف تند اصولگرا در عمل نقش اپوزیسیون را ایفا میکند و عملا از نظام عبور کرده است و آنها نیز میگویند اصلاحطلبان رادیکال به هیچ از مبانی نظام باور ندارند و اپوزیسیون شدهاند. در این میان اما برخی بر یک چهره تمرکز کردهاند؛ محمود احمدینژاد و میگویند شخص او را باید به مثابه یک جریان اپوزیسیون در نظر گرفت. این ادعا بیشتر از زمانی مطرح شد که روزنامه نیویورکتایمز در دو گزارش مدعی شد که بعد از حمله آمریکا و به شهادت رساندن رهبر انقلاب، اسرائیل میخواست احمدینژاد را در ایران به قدرت برساند.
حالا هم روزنامه جمهوری اسلامی در مطلبی بدون ذکر نام، اشارتهایی داشته است که میشد متوجه شد منظور نویسنده احمدینژاد است. این روزنامه مدعی شده است که فردی در داخل خطرناکتر از گروههای اپوزیسیون خارج از ایران است. درباره احمدینژاد اما بحثها بسیار است. شاید همه به اتفاق بگویند که مواضع تند او در یک دهه گذشته شبیه اپوزیسیون بوده است اما به نظر میرسد سخت باشد که بگوییم او یک چهره اپوزیسیون است. برای بررسی جریانشناسی گروههای اپوزیسیون و بررسی اینکه آیا اصلا میتوان قائل به وجود بخشی با عنوان اپوزیسیون داخلی بود یا خیر، با چند فعال سیاسی و یک نماینده مجلس گفتوگو کردیم که مشروح آن را در ادامه میخوانید.
مشارکتیها اپوزیسیون داخلیاند، نه احمدینژاد …

بازار










































































