رئیس بانک، قربانی شوهر خیانتکارش شد

  مرضیه همایونی/   بعد به گوشه اتاق خیره ماند. جلوتر رفت و بالای سر جسد همسرش ایستاد. یک لحظه خم شد و به صورت سرد و بی روح همسرش نگاه کرد. پیکر بی جان زن جوان گوشه اتاق کنار کمد دیواری افتاده و انگار خواب بود. به آرامی کنارش نشست و به صورتش زل زد؛ هنوز هم زیبا و بی نقص بود. زیر لب گفت: چرا کار به اینجا کشید؟ نمی‌خواستم زندگی‌مان اینجوری تمام شود. بعد انگشتانش را به هم گره کرد و گفت: مهناز مرا ببخش من لیاقت تو را نداشتم. اصلاً تقصیر خودت بود تو نباید می‌‌فهمیدی که من بهت خیانت کرده‌ام.

کم کم اشک از گوشه چشم‌هایش روی گونه جاری شد. دستش را دراز کرد و گوشی تلفن همراهش را از روی زمین برداشت و شماره گرفت و منتظر ماند: «اورژانس بفرمایید».

سلامی کرد و گفت: «همسرم دچار حادثه شده خودتان را برسانید.»

بعد از دادن آدرس که یکی از محله‌های شمال پایتخت بود، تماس را قطع کرد. وقتی امدادگران اورژانس سر رسیدند، پس از معاینه زن جوان مرگ او تأیید شد. مرد جوان گفت: «من خانه نبودم، وقتی آمدم با این صحنه روبه‌رو شدم. انگار همسرم می‌‌خواسته از بالای کمد دیواری وسیله‌ای بردارد که روی چهارپایه رفته و تعادلش را از دست داده و سقوط کرده است.»

اما موضوع مرگ مشکوک زن جوان باید از سوی امدادگران به پلیس گزارش می‌‌شد. دقایقی بعد مأموران اداره دهم پلیس آگاهی وارد خانه زوج جوان شدند. سؤال و جواب‌ها از شوهر مهناز شروع شد. او همان سناریوی قبلی را برای پلیس شرح داد، سعی می‌‌کرد ناراحتی را در صدا و صورتش نشان دهد: «برای انجام کاری از خانه خارج شدم، کارم دو ساعتی طول کشید و زمانی که به خانه برگشتم، هر چه زنگ در را زدم، کسی پاسخ نداد. مهناز همیشه در را برایم باز می‌‌کرد و همین مسأله مرا کمی نگران کرد. کلید را داخل قفل انداختم و وارد شدم، همسرم نبود. وقتی وارد اتاق خواب شدم، با دیدن پیکر همسرم شوکه شدم. هر چه صدایش کردم جواب نداد. ظاهراً برای برداشتن کفش‌های تابستانی‌اش از داخل کمد بالای چهارپایه رفته که تعادلش را از دست داده و نقش زمین شده است.» …