از هر جهت به این نوع انتقادات بنگریم، پای استدلال منتقدان میلنگد. سوال نخست این است که آیا مردم نباید از شرایط واقعی که در آن هستند، آگاه باشند؟ این وظیفه هر دولتی است که دلایل فشاری شدید و طاقتفرسایی که مردم تحمل میکنند را با زبان صریح بیان کند. این ابتداییترین حق مردمی است که بار اصلی فشار این جنگ را بر دوش میکشند. مردم باید بدانند که چرا فشار را تحمل میکنند. ابعاد این فشار چیست؟ حدودا قرار است تا جه زمانی ادامه داشته باشد. دولت برای کمکردن این فشارها چه اقداماتی در نظر دارد و کجاها دستش بسته است و به طور چشمانداز آینده بر فرض ادامه همین سیاستها چیست؟ چرا بیان واقعیت خطاب به مردم برخی را عصبانی میکند؟ بیان واقعیت وظیفهای بنیادی است که هر حاکم در قبال مردمش بر دوش دارد.
دوم اینکه چرا برخی فکر میکند که این آمار و ارقامی از سوی رئیسجمهور اعلام میشود، محرمانه است و کسی از آن مطلع نیست و بنابراین بیانش تصویری ضعیف از کشور ارائه میکند؟ آیا واقعا این دسته از منتقدان فکر میکنند که این آمار و ارقام و بیان واقعیت وضعیت اقتصادی و سیاسی ایران اطلاعاتی است که از چشم و گوش مقامات ایالات متحده … …
