بازار
البته این ایده را نباید نظریه‌ای قطعی یا پیش‌بینی حتمی درباره آینده دانست. شاید هوش مصنوعی صرفاً فناوری مهم دیگری در امتداد موج اطلاعات باشد و شاید هم در آینده چنان در تار و پود زندگی بشر نفوذ کند که بتوان از آن به‌عنوان موجی مستقل یاد کرد. در این فرضیه، نقطه آغاز موج چهارم لزوماً زمان اختراع هوش مصنوعی نیست؛ شاید زمانی باشد که اداره جامعه بدون آن عملاً ناممکن یا بسیار دشوار و پرهزینه شود؛ زمانی که اقتصاد، پزشکی، آموزش، حمل‌ونقل، رسانه، امنیت، روابط اجتماعی و حتی دیپلماسی به سامانه‌های هوشمند وابستگی گسترده پیدا کنند.
در چنین آینده‌ای، ممکن است هوش مصنوعی دیگر صرفاً ابزاری در دست انسان نباشد، بلکه به زیرساختی تبدیل شود که بخش مهمی از تصمیم‌های فردی و جمعی بر اساس تحلیل‌ها و پیشنهادهای آن شکل می‌گیرند. شاید در پزشکی، سامانه‌های هوشمند نه‌تنها بیماری‌ها را تشخیص دهند، بلکه در طراحی درمان، تولید دارو و انجام جراحی‌های پیچیده نیز نقشی مستقل‌تر بر عهده بگیرند. شاید آموزش از انتقال یکسان اطلاعات به فرایندی متناسب با توانایی و نیاز هر فرد تبدیل شود و روابط اجتماعی نیز با شکل‌های تازه‌ای از ارتباط میان انسان‌ها و سامانه‌های هوشمند روبه‌رو شوند. در عرصه سیاست و دیپلماسی نیز ممکن است تحلیل بحران‌ها، پیش‌بینی واکنش کشورها و حتی پیشنهاد توافق‌های بین‌المللی بیش از گذشته به هوش مصنوعی وابسته شود. چنین تحولاتی شاید مفهوم حاکمیت، استقلال کشورها و نقش تصمیم‌گیرندگان انسانی را نیز دستخوش تغییر کند. …
